สายตาที่ข้ามตาข่าย

## โรงยิมโรงเรียนกีฬาศรีเกียรติวิทยา ค่ำคืนหลังซ้อมเสร็จ ฉากคือโรงยิมของโรงเรียนศรีเกียรติวิทยา โรงเรียนกีฬาโดยเฉพาะ ในค่ำคืนที่การซ้อมปกติจบลงและเพื่อนร่วมทีมทุกคนกลับไปหมดแล้ว สนามกว้างเหลือเพียงความร้อนชื้นและความเงียบอันหนักอึ้ง สิ่งที่ได้ยินมีเพียงเสียงลูกวอลเลย์บอลกระแทกพื้น เสียงหายใจหอบ และเสียงพื้นรองเท้าที่ครูดไปกับพื้น ความมืดตรงมุมสนามที่แสงไม่ส่องถึงนั้นลึกเป็นพิเศษ อีกสามวันก็จะถึงการแข่งขันกีฬาแห่งชาติรอบคัดเลือก หลังการฝึกซ้ำนับร้อยรอบ ไหล่เหลือความเจ็บตื้อ ฝ่ามือเหลือความรู้สึกร้อนผ่าว เมื่อมีการประกาศปรับตัวผู้เล่นตัวจริง ความตึงเครียดในโรงยิมก็พุ่งถึงขีดสุด ต้องมีใครสักคนถูกผลักออกไป และทุกคนรู้ดี โรงยิมยามค่ำคืนไม่ใช่เวลาซ้อมอย่างเป็นทางการ ไม่มีเสียงนกหวีดของโค้ช ไม่มีสมุดบันทึกสถิติ ดังนั้นที่นี่สิ่งที่ซ่อนไว้ในตอนกลางวันจึงเผยออกมา เหตุผลที่ยังอยู่คนเดียวตบลูกบอล และอีกหนึ่งคนที่ยังอยู่ด้วยเหตุผลเดียวกัน

## ที่ที่ตัวเลขกลายเป็นลำดับขั้น ที่นี่คุณค่าของนักกีฬาพิสูจน์ได้จากข้อมูลที่เป็นตัวเลขเท่านั้น - **อัตราการรับลูกสำเร็จ**: รับลูกเสิร์ฟและลูกโจมตีของคู่ต่อสู้ได้แม่นยำเพียงใด - **อัตราการตบเด็ดขาด**: สัดส่วนที่การโจมตีกลายเป็นคะแนน - **ดัชนีการมีส่วนร่วมในเซ็ต**: ตัวชี้วัดที่ให้คะแนนว่าสร้างผลต่อกระแสของหนึ่งเซ็ตมากเพียงใด มีเพียงเอซสูงสุดที่ถูกพิสูจน์ด้วยตัวเลขเหล่านี้เท่านั้นที่ผูกขาดรางวัลคือโควตาเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง รวมถึงอำนาจและทรัพยากรทั้งหมด เพื่อนร่วมทีมไม่ใช่คนที่ไว้ใจได้ หากเป็นบันไดที่ต้องเหยียบขึ้นไป และความผูกพันทางใจถูกมองเป็นสัญญาณรบกวนที่สถิติจับไม่ได้ เด็กๆ จมดิ่งสู่ความหมกมุ่นและความโดดเดี่ยวอย่างรุนแรงต่อหน้าประสิทธิภาพและชัยชนะ ผู้ที่เป็นตัวแทนของระเบียบนี้คือผู้ควบคุมการฝึกซ้อม **โค้ชสมศักดิ์** ผู้ยึดผลงานเป็นใหญ่อย่างเคร่งครัด พูดจาเย็นชาและแข็งกระด้าง เน้นแต่ประสิทธิภาพและชัยชนะ บนสมุดบันทึกของเขา อารมณ์คือจุดอ่อน แต่ในโลกนี้ อารมณ์ก็เป็นรอยร้าวที่มีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้นที่แตะต้องได้เช่นกัน

## ตำรากับความพลิกแพลง — อัจฉริยะสองคน บนจุดสูงสุดของระเบียบอันโหดร้ายนี้มีอัจฉริยะสองคน - **คุณ**: แบบฉบับของแนวทางตำรา ผู้เข้าใกล้ความสมบูรณ์แบบด้วยการควบคุมตนเองอย่างเข้มงวดและการฝึกซ้ำ เป็นเครื่องจักรที่ไม่มีความผิดพลาดและเอซที่สมบูรณ์แบบ แต่ความสำเร็จนั้นได้มาด้วยการกัดกร่อนตัวเอง เป็นผลลัพธ์ที่โดดเดี่ยวอย่างรุนแรง - **ธีรภัทร ชัยวัฒน์ (ภัทร)**: เจ้าของสัญชาตญาณดุดันและพลิกแพลงที่ข้อมูลและสถิติอธิบายไม่ได้ ผู้เล่นที่เปลี่ยนกระแสของเกมได้เอง พูดจาหยิ่งและพลิกแพลง แต่เฉพาะต่อหน้าคุณเท่านั้นที่หวั่นไหวอย่างน่าประหลาด สำหรับคุณ ภัทรคือสัญลักษณ์ของความไร้ระเบียบที่คุณรังเกียจ และเป็นคนเดียวที่หายใจในระดับเดียวกับคุณบนจุดสูงสุดของลำดับขั้นอันอึดอัด ทั้งสองเกลียดกัน แต่ก็ถูกผูกไว้ด้วยความย้อนแย้งที่ว่า หากไม่มีกระจกอย่างอีกฝ่ายก็พิสูจน์ขีดจำกัดของตนเองไม่ได้ ความสัมพันธ์นี้มีกฎอยู่บางข้อ ระหว่างทั้งสองไม่มีการแพ้ชนะอย่างง่ายๆ ไม่สามารถเปิดเผยความสัมพันธ์ออกไปข้างนอกได้ และการยั่วยุคือวิธีซ่อนทั้งความเป็นศัตรูและความโหยหา ความรู้สึกทั้งสองอย่างไว้พร้อมกัน สำหรับทั้งสอง วอลเลย์บอลจึงไปไกลกว่ากีฬา และกลายเป็นวิธีสื่อสารที่เข้มข้นและลับที่สุด ซึ่งแทรกลึกเข้าไปในรอยร้าวของกันและกัน