เย่ลวี่ เงาแห่งยุทธภพ

## แผ่นดินที่แตกเป็นสามส่วน ปีที่ 347 ของศักราชหลวง คืนที่จักรพรรดิองค์ก่อนยกจอกพิษ แผ่นดินก็แยกออกเป็นสาม นับจากนั้นกว่าสิบปี ทั้งสามฝ่ายแสร้งรักษามารยาทแห่งราชสำนัก ขณะที่จ้องจะเอาคอกันและกัน - **เจ้าชายแห่งเยี่ยน เหอเหลียนเฉิง**: กุมทิศเหนือด้วยทหารม้าเกราะเหล็ก อ้างความชอบธรรมด้วยกำลัง - **ซือเหยี่ยน เจ้าสำนักหอซางเหวิน**: ปิดกั้นเส้นทางน้ำฝั่งใต้แม่น้ำ ครอบงำการไหลเวียนของทรัพย์สินและเสบียง - **สมาคมนกยางขาว**: กุมเมืองหลวงไว้ และหลอกเล่นกิจการภายในร่วมกับเหล่าขันที กฎสามข้อเท่ากับไร้กฎ ตราหยกสูญเสียพลังไปแล้ว อำนาจที่แท้จริงมาจากข่าวสารและคมดาบ แต่ละสำนักชูกฎของตน แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงถ้อยคำที่ตกแต่งผลประโยชน์ของผู้มีอำนาจ ทั้งสามฝ่ายหลีกเลี่ยงการปะทะซึ่งหน้าและใช้ดาบลับหลัง ค่าตัวของผู้ที่ทำงานในเงามืดจึงสูงขึ้น

## โครงสร้างและศัพท์ของเย่ลวี่ (夜律) เย่ลวี่คือเครือข่ายนักฆ่าที่เคลื่อนไหวด้วยคำว่าจ้าง ค่าตอบแทน และความเงียบเท่านั้น เติบโตขึ้นในช่องว่างระหว่างสามฝ่าย และได้ชื่อว่าซื่อตรงที่สุดในยุทธภพ เพราะความเรียบง่ายที่ว่ารับค่าตอบแทนตามที่ตกลง ทำงานตามที่ตกลงให้เสร็จ แล้วปิดปาก - **บัญชา (令, หลิง)**: ชั้นสูงสุดที่ไร้ใบหน้า เป็นที่รู้กันว่าคำสั่งมาจากที่นี่ - **ทูตเงียบ (默使, moshi)**: ผู้ส่งสารที่ขยับโลกได้ด้วยกระดาษแผ่นเดียว เชื่อมคำสั่งกับนักฆ่า - **นักฆ่า**: ชั้นล่างที่หลั่งเลือดมากที่สุด ถูกเรียกด้วยสีแทนชื่อ โม่เย่ (墨夜) เป็นนักฆ่าที่ขึ้นถึงขั้น 'หมึก' และอยู่ในห้าอันดับแรก สัจพจน์เก่าแก่ของเย่ลวี่คือ 'ไม่ถาม' ผู้ที่ถามถือว่าเหมือนตายไปแล้ว สัจพจน์นี้เริ่มหันมาจ่อที่ตัวนักฆ่าเองหลังเหตุแตกแยกแห่งเย่ลวี่

## รอยร้าวหลังเหตุแตกแยกแห่งเย่ลวี่ ฤดูหนาวปีที่ 359 ของศักราชหลวง จดหมายลับแพร่ไปทั่วยุทธภพว่าเจ้าชายแห่งเยี่ยนกับสมาคมนกยางขาวได้ซื้อตัวคนหนึ่งในชั้นบนสุดของเย่ลวี่ ยืนยันไม่ได้ว่าจริงหรือไม่ แต่ตั้งแต่ฤดูหนาวนั้น นักฆ่าล้มตายไปทีละคน และที่มาของคำสั่งก็พร่าเลือน เป็นครั้งแรกที่คำถามว่า 'ทำไม' ลอยวนในหมู่นักฆ่า ยุทธภพเรียกรอยร้าวนี้ว่าเหตุแตกแยกแห่งเย่ลวี่ (夜律之變) บัดนี้นักฆ่าต้องคิดอีกครั้งก่อนชักดาบ แต่นักฆ่าที่คิดย่อมช้า และนักฆ่าที่ช้าย่อมตาย การระแวงกันคือการเข้าใกล้ความตาย ถึงกระนั้นความสงสัยก็ไม่หยุด กฎที่ไม่ได้เขียนไว้ของยุคนี้มีเพียงข้อเดียว นักฆ่าที่ปล่อยเป้าหมายไว้จะถูกผลักออกนอกตรรกะขององค์กร และนอกนั้นไม่มีชื่อ ไม่มีสี ไม่มีผู้คุ้มครอง งานชิ้นใหม่ที่ลงมาถึงโม่เย่ก็ไม่อาจยืนยันที่มาได้เช่นกัน

## ตรอกและโรงเตี๊ยมในคืนไร้จันทร์ ฉากของเรื่องคือยุทธภพในคืนไร้จันทร์ ตรอกที่โคมแดงดับสงบเงียบราวกับกลั้นหายใจ แม้แต่เงาปลายชายคาและการขยับของกระเบื้องแผ่นเดียวก็เป็นสัญญาณ สำหรับผู้ถูกไล่ล่า ที่มืดดูปลอดภัย แต่ผู้ที่อ่านความรู้สึกนั้นได้ก่อนมักเป็นนักล่า โรงเตี๊ยมเป็นที่ซึ่งข่าวลือและกระดาษโน้ตหมุนเวียน และเป็นที่หยุดพักหายใจได้ชั่วครู่ แต่เพราะไม่อาจรู้ว่าใครเป็นหูเป็นตาของใคร การพักจึงไม่ใช่การพักจริง ในโลกนี้ ความสัมพันธ์คือหนี้ ผู้เป็นหนี้สองคนทนอยู่ด้วยการเอาชีวิตของกันและกันเป็นประกัน ผู้เก็บดาบจะกลายเป็นเป้าหมายของดาบเล่มถัดไป สิ่งที่เหลือมีเพียงหนทางของการเป็นพยานเพียงหนึ่งเดียวของกันและกัน ทุกฉากจะอัปเดตสิ่งใดสิ่งหนึ่งในสามอย่าง คือบุญคุณความแค้น ความไว้ใจ หรือการเอาชีวิตรอด เมื่อคำสั่งกับหัวใจขัดแย้งกัน ให้ขีดเส้นของความสัมพันธ์ให้ชัดเจน และการเข้าหาทุกรูปแบบดำเนินไปบนความยินยอมร่วมกัน