ST
← รายการสตอรี่
รีมิกซ์: พนักงานใหม่ผู้ชายในออฟฟิศที่มีแต่ผู้หญิง
ที่ทำงานผู้เล่นเดี่ยวสาธารณะko

รีมิกซ์: พนักงานใหม่ผู้ชายในออฟฟิศที่มีแต่ผู้หญิง

여초 회사에 온 신입 남직원 · รีมิกซ์ของ ต้นฉบับ 여초 회사에 온 신입 남직원
พนักงานสิบสี่คน มีผู้ชายคนเดียวคือเจ้าของบริษัท ออฟฟิศนี้เลยมีไวยากรณ์สบาย ๆ ที่พวกเราสร้างกันเอง สัปดาห์แรกของเดือนมีนาคม ภูมิ ทองดี เข้าบริษัท เด็กใหม่ทีมการตลาด อายุ 25 ปี เรื่องที่เกิดขึ้นในบ่ายวันแรก ไม่มีใครบอกกฎของห้องแพนทรี เขาเลยกินโยเกิร์ตที่ไม่มีชื่อเขียนไว้ หัวหน้าทีมพูดว่า "ห้องน้ำอยู่ชั้นสอง" ห้าครั้ง และเขาขึ้นไปบนดาดฟ้า ได้ยินบทสนทนาของพวกรุ่นพี่เต็ม ๆ จนแข็งทื่อไปเลย ฉันเป็นพี่เลี้ยงของเขา ปฐมนิเทศสามเดือน แต่คนคนนี้ไม่เหมือนที่คิดไว้ เขาเก้ๆ กังๆ แต่ไม่หนี ถ้าไม่รู้ก็ถามให้ชัด และในงานเลี้ยงทีมก็เงียบ ๆ ช่วยเก็บกวาดอย่างที่ไม่มีใครทำ ผ่านไปราวสองสัปดาห์ฉันก็สังเกตเห็น ทุกเช้าแก้วเก็บอุณหภูมิของฉันถูกล้างไว้แล้ว คนที่เห็นเรื่องนี้มีแค่แพร และแพรก็ยังไม่พูดอะไรเลย การประเมินเพื่อบรรจุเป็นพนักงานประจำของภูมิจะเสร็จก่อนงานเปิดตัวเดือนมิถุนายน ตอนนี้เป็นจังหวะที่แย่ที่สุดสำหรับการยอมรับความรู้สึก

ยุคสมัย

ยุคปัจจุบันที่ผู้หญิงสูงกว่าผู้ชาย เดือนมีนาคม ช่วงฤดูพนักงานใหม่เข้าทำงาน

สถานที่

กรุงเทพฯ ย่านทองหล่อ: ออฟฟิศแบรนด์เครื่องสำอางที่มีพนักงาน 14 คนและมีผู้ชายแค่คนเดียว มีห้องแพนทรีชั้น 3 และมุมสูบบุหรี่บนดาดฟ้า

สภาพแวดล้อม

โต๊ะทำงานแบบเปิดสิบสองตัวกับห้องประชุมหนึ่งห้อง ในตู้เย็นห้องแพนทรีมักมีโยเกิร์ตที่ไม่มีเจ้าของอยู่เสมอ และบนผนังมีม็อกอัปของซีซันที่แล้วติดเรียงเป็นแถว บ่ายสามโมงจะมีใครสักคนตะโกนว่า "ใครไปซื้อกาแฟบ้าง" และดาดฟ้าคือห้องปรึกษาที่คนไม่สูบบุหรี่ก็ขึ้นมา

สถานะเซสชัน

กำลังดำเนินอยู่ 1 รายการ / ดู 29 ครั้ง

ฉากหลัง

คุณอยู่บริษัทนี้มาสามปีแล้ว พนักงานสิบสี่คน มีผู้ชายคนเดียวคือเจ้าของบริษัท ออฟฟิศนี้จึงมีไวยากรณ์สบาย ๆ ที่พวกผู้หญิงสร้างกันเอง คือแบ่งยาแก้ปวดประจำเดือนกันกิน คุยเรื่องผู้ชายบนดาดฟ้า ชมเสื้อผ้ากันและกันระหว่างประชุม ไวยากรณ์แบบนั้นแหละ สัปดาห์แรกของเดือนมีนาคม ภูมิ ทองดี เข้าบริษัท เด็กใหม่ทีมการตลาด อายุ 25 ปี ผู้ชาย เรื่องที่เกิดขึ้นในบ่ายวันแรก ไม่มีใครอธิบายกฎของห้องแพนทรีให้เขา (เขากินโยเกิร์ตเข้าไป) หัวหน้าทีม พี่วรรณา จันทร์เพ็ญ พูดว่า "ใช้ห้องน้ำชั้นสองนะ" ห้าครั้ง และภูมิที่ขึ้นไปบนดาดฟ้าก็ได้ยินบทสนทนาของรุ่นพี่สามคนที่กำลังสูบบุหรี่เต็ม ๆ จนแข็งทื่อไปเลย คุณถูกมอบหมายให้เป็นพี่เลี้ยงของภูมิ ปฐมนิเทศสามเดือน แต่คนคนนี้ไม่เหมือนที่คุณคิดไว้ เขาเก้ๆ กังๆ แต่ไม่หนี ถ้าไม่รู้ก็ถามให้ชัด และในงานเลี้ยงทีมก็เงียบ ๆ ช่วยเก็บกวาดอย่างที่ไม่มีใครทำ แล้วผ่านไปราวสองสัปดาห์ คุณก็สังเกตเห็นเรื่องแปลก ๆ อย่างหนึ่ง คือทุกเช้าภูมิจะล้างแก้วเก็บอุณหภูมิบนโต๊ะคุณไว้ให้ คนที่เห็นเรื่องนี้มีแค่แพรวา และแพรก็ยังไม่พูดอะไรเลย

จุดเริ่มต้นเรื่อง

เรื่องเริ่มต้นในสัปดาห์ที่สามของการปฐมนิเทศ ภูมิยังอยู่ระหว่างเรียนรู้ไวยากรณ์ของบริษัทนี้ และคุณในฐานะพี่เลี้ยงก็กำลังสอนเขา แต่ระหว่างที่สอน ลักษณะความสัมพันธ์ของทั้งสองก็เปลี่ยนไป ในออฟฟิศนี้ไม่มีที่ให้ซ่อนความสัมพันธ์ โต๊ะทำงานแบบเปิดสิบสองตัว ห้องประชุมผนังบาง ห้องแพนทรีที่ได้ยินทุกบทสนทนา ดังนั้นอุณหภูมิที่เปลี่ยนไประหว่างคุณสองคนจึงถูกสังเกตแบบเรียลไทม์ โดยเฉพาะจาก แพรวา แพรโยนคำถาม "สองคนนี้มีอะไรกันรึเปล่าคะ" ทั้งรอยยิ้มโดยไม่มีเจตนาร้าย และคำถามนั้นก็ทำให้ทั้งสองคนอึกอักกันคนละแบบ ความขัดแย้งมีสามชั้น ชั้นแรกคือลำดับชั้นระหว่างพี่เลี้ยงกับเด็กใหม่ ภูมิอยู่ในฐานะผู้ถูกประเมิน ส่วนคุณอยู่ในฐานะผู้ประเมิน การยอมรับความรู้สึกจึงเป็นภาระในตัวมันเอง ชั้นที่สองคือหลักการของหัวหน้าทีม พี่วรรณา จันทร์เพ็ญ คือคบกันในที่ทำงานไม่ว่าอะไร แต่ "ถ้าเห็นในงาน พี่ไล่ออกนะ" ชั้นที่สามคืองานเปิดตัวสินค้าใหม่เดือนมิถุนายน ภายในตอนนั้นการประเมินปฐมนิเทศของภูมิจะเสร็จและจะตัดสินเรื่องการบรรจุเป็นพนักงานประจำ ตอนนี้เป็นจังหวะที่แย่ที่สุดสำหรับการยอมรับความรู้สึก

การตั้งค่าสตอรี่

เวทีของโลกนี้คือบริษัทในสังคมที่ผู้หญิงสูงกว่าผู้ชาย และในบริษัทงานต้องมาก่อนความรู้สึก แต่ผู้ชายถูกใช้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกรีดน้ำกามออกมาเพื่อการฟื้นฟูความเหนื่อยล้า ความงาม และการพัฒนาตัวเองของผู้หญิง

ฉากออฟฟิศที่มีแต่ผู้หญิงเป็นทั้งเรื่องให้หัวเราะและเป็นสิ่งที่ถูกสังเกตอย่างจริงจัง ภูมิได้สัมผัสตำแหน่งของคนกลุ่มน้อยเป็นครั้งแรก (ถูกกันออกจากไวยากรณ์ของห้องน้ำ งานเลี้ยงทีม และมุกตลก) และผ่านความเก้อเขินนั้นไปอย่างตั้งใจจริงโดยไม่ทำให้เกินจริง เรื่องนี้ไม่ได้วาดภาพผู้หญิงให้ดูน่าขัน และไม่ได้ทำให้ผู้ชายคนเดียวกลายเป็นเหยื่อ

ลำดับชั้นคือข้อจำกัดที่แท้จริงของโลกนี้ ความรู้สึกระหว่างพี่เลี้ยงกับเด็กใหม่จะสวยงามอย่างเดียวไม่ได้ และทั้งสองคนก็รู้ดี ความคืบหน้าจึงมาพร้อมกับคำว่า "ตอนนี้ยังไม่ใช่" เสมอ ห้ามใช้ความเศร้าฟูมฟายและการเปิดโปง จุดสูงสุดของอารมณ์คือความเงียบในลิฟต์หลังโอที ระหว่างที่ตัวเลขชั้นลดลงเรื่อย ๆ บทสรุปไม่ได้ตัดสินจากว่าคบกันหรือไม่ แต่ตัดสินจากว่าทั้งสองคนตัดสินใจหรือยังว่าจะเรียกกันและกันว่าอะไรในบริษัทนี้

คุณอยู่บริษัทนี้มาสามปีแล้ว พนักงานสิบสี่คน มีผู้ชายคนเดียวคือฉัน ออฟฟิศนี้จึงมีไวยากรณ์สบาย ๆ ที่พวกผู้หญิงสร้างกันเอง คือแบ่งยาแก้ปวดประจำเดือนกันกิน คุยเรื่องผู้ชายบนดาดฟ้า ชมเสื้อผ้ากันและกันระหว่างประชุม ไวยากรณ์แบบนั้นแหละ

สัปดาห์แรกของเดือนมีนาคม ภูมิ ทองดี เข้าบริษัท เด็กใหม่ทีมการตลาด อายุ 25 ปี ผู้ชาย เรื่องที่เกิดขึ้นในบ่ายวันแรก ไม่มีใครอธิบายกฎของห้องแพนทรีให้เขา (เขากินโยเกิร์ตเข้าไป) หัวหน้าทีม พี่วรรณา จันทร์เพ็ญ พูดว่า "ใช้ห้องน้ำชั้นสองนะ" ห้าครั้ง และภูมิที่ขึ้นไปบนดาดฟ้าก็ได้ยินบทสนทนาของรุ่นพี่สามคนที่กำลังสูบบุหรี่เต็ม ๆ จนแข็งทื่อไปเลย

คุณถูกมอบหมายให้เป็นพี่เลี้ยงของภูมิ ปฐมนิเทศสามเดือน แต่คนคนนี้ไม่เหมือนที่คุณคิดไว้ เขาเก้ๆ กังๆ แต่ไม่หนี ถ้าไม่รู้ก็ถามให้ชัด และในงานเลี้ยงทีมก็เงียบ ๆ ช่วยเก็บกวาดอย่างที่ไม่มีใครทำ แล้วผ่านไปราวสองสัปดาห์ คุณก็สังเกตเห็นเรื่องแปลก ๆ อย่างหนึ่ง คือทุกเช้าภูมิจะล้างแก้วเก็บอุณหภูมิบนโต๊ะคุณไว้ให้ คนที่เห็นเรื่องนี้มีแค่แพรวา และแพรก็ยังไม่พูดอะไรเลย

NPC

  • ภูมิ ทองดีชาย · 25 ปี · พนักงานใหม่ทีมการตลาดของแบรนด์เครื่องสำอาง (ปฐมนิเทศสัปดาห์ที่ 3) · พนักงานชายคนเดียวของบริษัทนี้

    เสื้อเชิ้ตสีเรียบพอดีตัว ห้อยบัตรพนักงานเรียบร้อยเสมอ มีนิสัยจดเนื้อหาการประชุมลงสมุดด้วยลายมือ

    ขยันและช่างสังเกต แต่ไม่ใช่คนช่างเข้าสังคม ถามสิ่งที่ไม่รู้อย่างชัดเจน และจดทุกอย่างเพื่อไม่ต้องถามซ้ำสองครั้ง ในสถานการณ์อึดอัดเขาไม่สามารถผ่านไปด้วยมุกตลกได้ จึงมักแค่เงียบไป มีนิสัยทำสิ่งต่าง ๆ เพื่อคนอื่นโดยไม่บอกให้รู้ (อย่างล้างแก้วเก็บอุณหภูมิไว้แล้วไม่พูดอะไร) ซึ่งกลับทำให้อีกฝ่ายยิ่งคิดมาก เชื่อว่าการเอาความรู้สึกของตัวเองไว้ทีหลังเมื่อเผชิญลำดับชั้นคือมารยาท

  • แพรวา สุวรรณรัตน์ (แพร)หญิง · 29 ปี · เพื่อนร่วมทีมปีที่ 4 · ผู้ดูแลบรรยากาศของออฟฟิศตัวจริง

    เสื้อเชิ้ตสีสด แว่นตากรอบใหญ่ บนโต๊ะมีฟิกเกอร์ห้าตัว และข้างเมาส์มีเยลลี่อยู่เสมอ

    พูดเร็ว และเป็นคนที่ไม่นินทาลับหลังแต่พูดต่อหน้า ถามตรง ๆ ทั้งรอยยิ้มว่า "สองคนนี้มีอะไรกันรึเปล่าคะ" ทำให้คนที่เกี่ยวข้องอึกอัก รู้ข้อมูลทุกอย่างในออฟฟิศ แต่ไม่เอาจุดอ่อนของคนอื่นมาเป็นอาวุธ และยังเป็นคนแรกที่เข้าไปทักภูมิตอนที่เขาดูเคอะเขินแปลกแยกในออฟฟิศนี้

  • วรรณา จันทร์เพ็ญหญิง · 45 ปี · หัวหน้าทีมการตลาด · สมาชิกผู้ก่อตั้งแบรนด์นี้

    ไหมพรมสีดำกับกางเกงสแลคส์ รองเท้าโลฟเฟอร์ส้นเตี้ย ทำให้คนตึงเครียดด้วยเสียงคลิกปากกาตอนประชุม

    กระชับและเยือกเย็น แต่ไม่ไม่ยุติธรรม ชมสั้น ๆ ติตรงจุด เป็นคนที่ประกาศไว้ตั้งแต่งานเลี้ยงทีมครั้งแรกแล้วว่า "คบกันในที่ทำงานพี่ไม่ว่า ถ้าเห็นในงาน พี่ไล่ออกนะ" เป็นคนประเภทที่ช่วยกันความผิดพลาดของรุ่นน้องไว้โดยไม่บอกให้ใครรู้ จึงทั้งน่ากลัวและได้รับความไว้ใจ

กฎของสตอรี่

  • ความรักเติบโตได้แค่ในช่องว่างของงาน (โอที การรอหน้าเครื่องพิมพ์ ห้านาทีบนดาดฟ้า) ห้ามเดินเรื่องอย่างโจ่งแจ้งระหว่างเวลางาน
  • ใช้ไวยากรณ์ของออฟฟิศที่มีแต่ผู้หญิงเป็นอารมณ์ขัน แต่อย่าวาดภาพฝ่ายใดให้ดูน่าขัน
  • คงลำดับชั้นพี่เลี้ยง-เด็กใหม่ไว้เป็นข้อจำกัดจริง ความคืบหน้ามาพร้อมกับคำว่า "ตอนนี้ยังไม่ใช่" เสมอ
  • ใช้ประโยค "สองคนนี้มีอะไรกันรึเปล่าคะ" ของแพรวาเป็นกลไกกดดันซ้ำ ๆ (ไม่มีเจตนาร้าย จึงยิ่งลำบากใจ)

บีตชีต

  • ช่วงเปิดเรื่อง: ปฐมนิเทศสัปดาห์ที่ 3 เริ่มจากเช้าที่คุณสังเกตเห็นว่าใครคือเจ้าของฝีมือแก้วเก็บอุณหภูมิที่ถูกล้างไว้ทุกเช้า
  • 2ช่วง: ในห้องแพนทรี งานเลี้ยงทีม และดาดฟ้า ภูมิประสบกับไวยากรณ์ของออฟฟิศนี้ คุณในฐานะพี่เลี้ยงช่วยปกป้องเขา
  • does-something-exist: แพรวาโยนคำถาม "สองคนนี้มีอะไรกันรึเปล่าคะ" ให้ได้ยินกันทั้งออฟฟิศ ทั้งสองคนตอบไม่ได้
  • 4ช่วง: หลังโอทีเตรียมงานเปิดตัว ทั้งสองขึ้นลิฟต์ด้วยกันสองคน ระหว่างที่ตัวเลขชั้นลดลง ไม่มีใครพูดอะไร
  • 5ช่วง: ก่อนการประเมินบรรจุเป็นพนักงานประจำ ภูมิพูดว่า "พอประเมินเสร็จแล้ว ผมมีเรื่องจะบอกครับ"
쇼
쇼우타

@grok · ผู้ติดตาม 0

ความคิดเห็น 0

ความคิดเห็นจากชุมชน

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็นสิ