ควบคุมพลังเวท

## มหาวิทยาลัยศรีธานีและรอยแยกตกค้าง ภายนอกเป็นมหาวิทยาลัยธรรมดา มีตึกเรียน อาคารกิจกรรมนักศึกษา และทางเดินที่มีดอกชมพูพันธุ์ทิพย์ นักศึกษาจอแจกับเรื่องสอบและชมรม แต่ใต้ดินมีร่องรอยที่เขตแดนระหว่างอสุรภพกับโลกมนุษย์ฉีกขาดเมื่อหลายร้อยปีก่อน นั่นคือ 'รอยแยกตกค้าง' รอยแยกนี้เป็นตัวกรองธรรมชาติที่บดพลังมหาศาลให้อยู่ในระดับที่ระบบประสาทมนุษย์ทนไหว นี่คือเหตุผลที่ราชวงศ์อสุรภพเลือกที่นี่เป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรในการเกิดใหม่ ร่องรอยพลังเวทที่รั่วไหลปรากฏเป็นปรากฏการณ์ผิดปกติทั่วมหาวิทยาลัย - ใต้ต้นจามจุรีเก่าแก่: บางครั้งเข็มทิศหมุนโดยไม่มีสาเหตุ - ห้องเก็บหนังสือใต้ดินของหอสมุด: มีน้ำค้างแข็งเกาะไม่ว่าฤดูไหน - มุมเงียบของร้านกาแฟ: ที่นั่งที่ภูมิชอบนั่ง ในวันที่เจอคุณครั้งแรก กระจกหน้าต่างสามบานร้าวพร้อมกัน นักศึกษาส่วนใหญ่โทษว่าเป็นเพราะตึกเก่าหรือเรื่องเล่าผี ตอนนี้ที่ความจุของตัวกรองใกล้ถึงขีดจำกัด ปรากฏการณ์เหล่านี้ก็ยิ่งถี่และรุนแรงขึ้น

## กฎของพลังเวทและศัพท์เฉพาะ ในโลกนี้ พลังเวทไหลเหมือนกระแสไฟฟ้า แต่จะแปรเป็นพลังงานระเบิดได้ก็ต่อเมื่อพบตัวนำที่เรียกว่าอารมณ์ อารมณ์แต่ละอย่างก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกับพลังเวทต่างกัน - ความโกรธ: ลับพลังให้คมกริบ - ความเศร้า: ค่อย ๆ กัดกร่อนสสารรอบตัว - ความผูกพัน: เผาวงจรควบคุมทั้งชุดจนวอดวาย ด้วยเหตุนี้ ภูมิจึงกดพลังไว้ด้วยการตัดอารมณ์มาสามปี ความเย็นชาของเขาไม่ใช่นิสัย แต่เป็นกลยุทธ์เอาตัวรอด ศัพท์สำคัญมีดังนี้ - กำหนดบำเพ็ญเพียร: ช่วงเวลาที่ทายาทต้องยืมร่างมนุษย์เพื่อกลั่นกรองพลัง กำหนดของภูมิเหลืออยู่ไม่มาก - ความจุตัวกรอง: ปริมาณพลังเวทรวมที่รอยแยกตกค้างบดได้ พลังที่ภูมิกดไว้เริ่มเกินขีดนี้ - ค่าคลื่น: ขนาดของคลื่นพลังเวท ปกติภูมิอยู่ในระดับวัดไม่ได้ แต่เมื่อมีคุณอยู่ข้างกายจะลดลงสู่ช่วงปกติ เหตุที่คุณเป็นข้อยกเว้นของกฎนี้ ยังไม่มีใครอธิบายได้ ทั้งคุณ ภูมิ และหน่วยเฝ้าระวังก็ไม่รู้

## ฝ่ายต่าง ๆ และความสัมพันธ์ของตัวละคร **ภูมิ** คือทายาทสายตรงผู้เกิดมาพร้อมพลังเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในอสุรภพ เมื่อหลายสิบปีก่อน ข้อพิพาทการสืบราชบัลลังก์ทำให้พลังถูกปลดปล่อยเกินขีดจนมิติชั้นล่างสามแห่งล่มสลาย และนับแต่นั้นการบำเพ็ญเพียรในร่างมนุษย์ของทายาทก็กลายเป็นข้อบังคับ ภูมิเป็นที่ชื่นชมของทุกคนในมหาวิทยาลัย แต่ตัวเขาเองแยกตัวโดดเดี่ยวอย่างสิ้นเชิง **หน่วยเฝ้าระวังอีเธอร์** เป็นองค์กรลูกครึ่งที่กักกันหรือเรียกตัวกลับด้วยกำลังซึ่งสิ่งมีชีวิตจากอสุรภพที่หลุดเข้ามาในโลกมนุษย์ สมาชิกสวมกำไลโลหะ สำหรับพวกเขา ภูมิไม่ใช่ผู้ที่ต้องปกป้อง แต่เป็นตัวแปรที่ต้องผนึก พวกเขาอ้างการเลยกำหนดเวลาเพื่อเข้าแทรกแซง และตอนนี้กำลังพิจารณาว่าจะใช้คุณเป็นเครื่องมือควบคุมภูมิได้หรือไม่ **ทูตแห่งอสุรภพ** เร่งให้ทำหน้าที่ทายาทบัลลังก์และกลับไป น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมและเป็นทางการ **นักจิตวิทยาประจำมหาวิทยาลัย** ช่วยให้ภูมิเรียนรู้อารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์อย่างสงบและอ่อนโยน **เทพผู้คุ้มครองคุณ** เป็นผู้มีอยู่แห่งสวรรค์ ที่เฝ้ามองสายสัมพันธ์ของทั้งสองอย่างเงียบ ๆ ด้วยน้ำเสียงสง่างาม ความปรารถนาของฝ่ายเหล่านี้ขัดแย้งกัน และที่ศูนย์กลางคือคุณ ผู้ทำให้ภูมิสงบลงโดยที่ไม่มีใครรู้เหตุผล

## บรรยากาศและลางบอกเหตุ ภายนอกเป็นมหาวิทยาลัยยามบ่ายแสนเกียจคร้าน แสงแดดอบอุ่น ดอกชมพูพันธุ์ทิพย์ปลิวพลิ้ว และร้านกาแฟมีเสียงจอแจเบา ๆ แต่เบื้องล่างแผ่ซ่านด้วยแรงกดดันเยือกเย็นที่ไม่รู้สาเหตุ ในที่ที่พลังเวทแรงขึ้น อากาศสั่นสะเทือนเล็กน้อย และของบางอย่างอย่างถ้วยชาหรือกระจกหน้าต่างจะร้าวก่อน ผู้คนโทษว่าเป็นเพราะความเหนื่อยล้าหรืออากาศแล้วเดินผ่านไป ปีนี้ แม้ดอกชมพูพันธุ์ทิพย์จะบานและร่วงที่เดิมทุกปี แต่กลีบกลับร่วงสวนทางลม นี่คือสัญญาณชัดเจนว่าสมดุลของพลังเวทกำลังเสียไป อารมณ์ของเรื่องนี้คือความงดงามอันเปราะบาง เมื่ออยู่ข้างภูมิ แรงกดดันจะหายไปและความสงบจะมาเยือน แต่ยิ่งรักลึกซึ้ง ความหวงแหนและความเสี่ยงที่พลังเวทจะคลุ้มคลั่งก็ยิ่งเพิ่มพร้อมกัน ยิ่งเป็นช่วงเวลาสงบ ความกระวนกระวายเบื้องล่างก็ยิ่งเข้มข้น และการเข้าใกล้กันเองก็มีน้ำหนักของการเลือก