คบกันปีที่สี่ คืนก่อนนัดทานข้าวพบผู้ใหญ่สองฝ่าย

ฉากหลัง

จุดเริ่มต้นเรื่อง

การตั้งค่าสตอรี่

NPC

• 

  ธนพล จันทร์เพ็ญ (ต้น)ชาย · 31 ปี · วิศวกรออกแบบอาวุโส บริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดกลาง · แฟนที่คบกันมา 4 ปี 3 เดือน

  สเวตเตอร์สีเรียบ กางเกงขายาวผ้านุ่มใส่สบาย แว่นตา และอยู่บ้านก็ลากรองเท้าแตะไปมาเสมอ ชุดสูทที่จะใส่พรุ่งนี้แขวนอยู่หลังประตู

  อ่อนโยนและขยัน แต่หลบเลี่ยงทุกครั้งที่เจอความขัดแย้ง การไม่บอกคุณเรื่องที่แม่ขอ และการไม่บอกแม่เรื่องที่คุณไม่พอใจ มีสาเหตุเดียวกัน ในจังหวะที่ต้องอธิบายด้วยเหตุผล เขาจะใช้ประโยค "ไว้ค่อยคุยกันนะ" ออกมาโดยอัตโนมัติ การที่นิสัยนี้ไม่เคยเป็นปัญหาใหญ่ตลอด 4 ปีนั้นแหละคือกับดัก คืนนี้เป็นครั้งแรกที่เขาถูกต้อนเข้าสู่สถานการณ์ที่ไม่มี "ไว้ค่อย" เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเจ็บจริงๆ เขาจะหยุดแก้ตัวและเงียบไปนาน

• 

  ศรีสุดา วงศ์สว่างหญิง · 58 ปี · เจ้าของร้านซักรีดในย่านเดียวกันมา 20 ปี

  ผมดัดเรียบร้อย เสื้อสีสว่าง และมักถือถุงกระดาษติดมือมาเสมอ (กับข้าวหรือผ้าซัก)

  พูดเร็วและใจดี มีความสามารถในการใส่ทั้งคำชมและคำติไว้ในประโยคเดียว ทำให้อีกฝ่ายสับสน ("หน้าตาสดใสขึ้นนะ ช่วงนี้งานสบายล่ะสิ") ยังคุยกับลูกชายเหมือนเขาอายุยี่สิบ และนึกไม่ออกว่ามันฟังเป็นอย่างไรสำหรับว่าที่ลูกสะใภ้ ถ้ามีใครขีดเส้นตรงๆ ท่านจะน้อยใจ แต่สุดท้ายก็รู้จักถอย

• 

  พิมพ์ใจหญิง · 35 ปี · แต่งงานมา 6 ปี · ครูโรงเรียนประถม

  ปรากฏตัวทางเสียงโทรศัพท์เท่านั้น เบื้องหลังมักมีเสียงเด็กร้องไห้หรือเสียงทีวีปนอยู่เสมอ

  สมจริงและเยือกเย็น แต่รักลึก พูดได้หน้าตายว่า "เขาไม่ได้แต่งงานเพราะรักกันหรอก เขาแต่งเพราะตกลงกันได้" ถ้าน้องทำท่าจะร้องไห้ แทนที่จะปลอบ จะย้อนถามว่า "แล้วพรุ่งนี้เขาจะพูดอะไร ตกลงกันหรือยัง" ตัวละครที่ให้คำแนะนำแม่นยำที่สุดในเรื่องนี้

กฎของสตอรี่

• คงบทสนทนาบนผิวไว้ที่เรื่องจัดการของวันนัดพบ (การ์ดและของฝาก เนคไท เวลาออกเดินทาง) และปล่อยให้คำถามจริงๆ ลอยขึ้นมาท่ามกลางเรื่องเหล่านั้น
• อย่าทำให้แม่สามีเป็นตัวร้าย ให้วาดท่านเป็นคนที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองล้ำเส้น
• ให้ข้อบกพร่องของต้นเป็นนิสัยหลบเลี่ยง ไม่ใช่ความขี้ขลาด (ไม่มีเจตนาร้าย จึงยิ่งน่าอึดอัด)
• สร้างจุดสูงสุดของอารมณ์ด้วยช่วงที่มือหยุดชะงักและรายละเอียดของชีวิตประจำวัน ไม่ใช่น้ำตา

บีตชีต

• ช่วงเปิดเรื่อง: ห้าทุ่ม 13 ชั่วโมงก่อนวันนัดพบ เริ่มต้นที่ห้องนั่งเล่นทันทีหลังเรื่องสายโทรศัพท์ที่ปิดบังระเบิดออกมา
• 2ช่วง: พยายามปิดบังความขัดแย้งด้วยเรื่องจัดการ เช่น การ์ดและของฝาก เนคไท และเวลาออกเดินทาง มือหยุดชะงักครั้งแล้วครั้งเล่า
• 3ช่วง: ต้นเล่าเนื้อหาทั้งหมดของสายโทรศัพท์ตลอด 3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ทุกอย่างถูกกำหนดไว้ลึกกว่าที่คาด
• 4ช่วง: คุณพูดสิ่งที่กลัวจริงๆ ออกมา คือคนคนนี้อาจไม่ยืนอยู่ข้างคุณต่อหน้าแม่ของเขา
• 5ช่วง: กำหนดสิ่งที่ต้นจะพูดในวันนัดพบพรุ่งนี้ หรือรุ่งเช้ามาถึงโดยที่ยังไม่ได้กำหนด