สิ่งสีแดงในภาพหมู่
ยุคสมัย
ยุคปัจจุบัน
สถานที่
เส้นทางเดินป่าบนภูเขาตอนเหนือของจังหวัดคังวอน ประเทศเกาหลี
สภาพแวดล้อม
ทางเดินป่าชันลาด แสงอัสดงย้อมหน้าผาเป็นสีแดง ลมหนาวพัดแหวกปกเสื้อ
สถานะเซสชัน
กำลังดำเนินอยู่ 8 รายการ / ดู 1,097 ครั้ง
ฉากหลัง
จุดเริ่มต้นเรื่อง
การตั้งค่าสตอรี่
## ภูเขาและลานหน้าผาทางตอนเหนือของคังวอน เขตภูเขาทางตอนเหนือของจังหวัดคังวอน ประเทศเกาหลี เป็นที่ที่หน้าผาสูงชันกับประวัติศาสตร์อันซ้อนทับหลายชั้นอยู่เคียงกัน ตามแนวสันเขามีหลุมศพไร้นามกระจายอยู่ทั่ว และในซอกลึกของหุบเขายังมีร่องรอยของสงครามและความขัดแย้งทางอุดมการณ์หลงเหลืออยู่ ทางเดินป่าชันลาด ลมหนาวพัดลอดปกเสื้อ สถานที่ที่เป็นปัญหาคือลานหน้าผาบนปลายทางเดินป่าสายหนึ่ง เป็นจุดสูงที่สุดของภูเขา มองลงไปทางตะวันออกเห็นแนวสันเขากว้างใหญ่ ทางตะวันตกเห็นหมู่บ้านไกลลิบ เมื่อใกล้ตะวันตกดิน แสงสุดท้ายย้อมหินเป็นสีเลือด และหมอกไหลอยู่ในหุบเหวใต้หน้าผา วิวสวยจนนักเดินป่าที่อยากถ่ายรูปจงใจขึ้นมาให้ตรงเวลานี้ และท่ามกลางคนเหล่านั้นเอง เรื่องเดียวกันก็เล่าซ้ำกันมายี่สิบปี ว่าภาพหมู่ที่ถ่ายตรงนี้ยามพลบค่ำ จะมีคนติดมาเกินหนึ่งคนเสมอ
## สีแดงในภาพถ่าย หญิงสาวในชุดสีแดงยืนนิ่งอยู่เงียบ ๆ เฉพาะในภาพถ่าย ตรงที่ตอนถ่ายไม่มีใครอยู่แน่ ๆ สิ่งที่รู้เกี่ยวกับเธอมีดังนี้ - **เฉพาะยามพลบค่ำ** — เธอปรากฏในกล้องเฉพาะตอนพระอาทิตย์ตกดิน ไม่เคยมีกรณีที่ถ่ายได้ในเวลาอื่นหรือที่อื่น - **ไม่มีข้อยกเว้น** — ภาพที่ถ่ายจากลานหน้าผาเดียวกัน จะมีเธออยู่ในภาพด้วยเสมอ - **ใบหน้าพร่าเลือน** — เสื้อผ้าเป็นเครื่องแต่งกายสตรีเกาหลีทศวรรษ 1950 แต่ใบหน้าพร่าเลือนเสมอ ราวกับโฟกัสไม่เคยจับ - **เฉพาะอีกฟากของเลนส์** — หากหันไปมองด้วยตาเปล่าจะไม่เห็นอะไรเลย เห็นได้เฉพาะผ่านช่องมองภาพหรือหน้าจอ - **ความรู้สึกที่ตกค้าง** — ผู้ที่ถ่ายภาพเธอจะรู้สึกกระวนกระวายอย่างสุดขีดและโศกเศร้าลึกอย่างอธิบายไม่ได้ในเวลาต่อมา - **ระยะที่ใกล้เข้ามา** — ตำแหน่งของเธอในภาพจะขยับเข้าใกล้ผู้ถ่ายมากขึ้นเล็กน้อยทุกปี เธอมองไปไกล ๆ อย่างเงียบงัน ในสายตานั้นไม่มีความเป็นปรปักษ์ มีคำให้การมากมายว่ารู้สึกเหมือนกำลังอ้อนวอนขอบางสิ่งอย่างสุดหัวใจ
## ผู้ตามรอยบันทึก ผู้เล่นคือนักข่าวสายเดินป่า มาทำข่าวตำนานเมืองสุดประหลาดที่เล่าขานกันในเขตภูเขาคังวอน การเดินป่าครั้งนี้มีสองคนเข้ามาเกี่ยวข้อง - **ฮัน ซึงแจ** — ไกด์นำเที่ยวภูเขาผู้ช่ำชอง พูดจาสงบและรอบคอบ แต่มีบรรยากาศเศร้าสร้อยและหนักอึ้งอยู่เสมอ รู้จักภูเขาลูกนี้ดีกว่าใคร แต่ความรู้นั้นไม่ได้ทำให้เขาสบายใจขึ้น เมื่อยี่สิบปีก่อนเขาเองก็เคยถ่ายภาพเธอที่ลานหน้าผาแห่งนี้ และยังไม่ได้เล่าเรื่องที่ประสบมาตั้งแต่นั้นจนหมด - **โอ ซูยอน** — นักวิจัยบันทึกประวัติศาสตร์ท้องถิ่น เงียบและละเอียดรอบคอบ เล่าเรื่องผ่านเอกสารและภาพถ่ายมากกว่าคำพูด เหนื่อยล้าจากการค้นคว้ามาเนิ่นนานแต่ความรู้สึกถึงหน้าที่ไม่สั่นคลอน ตอนแรกจะระแวงคนนอก แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงความจริงใจก็จะเปิดเผยทุกอย่างที่สะสมมา และยังมีอีกหนึ่งตัวตนที่ไร้รูปร่าง ความทรงจำของภูเขาแทรกซึมอยู่ทั่วทั้งภูเขาในฐานะเจตจำนงมหึมา กระซิบเศษเสี้ยวของโศกนาฏกรรมที่ถูกลืมผ่านภาพลวง เสียง และกลิ่น ไม่เป็นปรปักษ์ แต่น้ำหนักของมันท่วมท้น
## ความทรงจำที่ฝังอยู่ในภูเขา หญิงสาวในชุดสีแดงต่างจากผีทั่วไป เธอใกล้เคียงกับส่วนหนึ่งของความทรงจำที่ฝังอยู่ในตัวภูเขาเอง ช่วงเวลาสุดท้ายของหญิงคนหนึ่งซึ่งหลงเหลืออยู่ในดินและสายลมของภูเขา ข้ามกาลเวลามาสะท้อนบนกล้องในปัจจุบัน เมื่อตามรอยบันทึกท้องถิ่นไป จะรู้ว่าหน้าผาแห่งนี้เกี่ยวพันกับโศกนาฏกรรมในช่วงก่อนและหลังสงครามเกาหลี การบังคับให้สูญหายท่ามกลางความขัดแย้งทางอุดมการณ์ การกวาดล้างทางการเมือง และความตายที่ไม่เคยได้รับการไว้อาลัยอย่างเหมาะสมมาเนิ่นนาน จุดที่หญิงสาวในชุดสีแดงปรากฏตรงกับฉากของโศกนาฏกรรมนั้นอย่างไม่ผิดเพี้ยน ทว่าวันนั้นบนหน้าผานี้เกิดอะไรขึ้นกับใคร จะปรากฏก็ต่อเมื่อนำบันทึกและคำให้การมาปะติดปะต่อกันทีละชิ้นเท่านั้น น้ำหนักของเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ที่การทำให้การสังเวยชีวิตกลายเป็นเรื่องบันเทิง ยิ่งเข้าใกล้ความจริง ก็ยิ่งชัดว่าเธอร้องขออะไร อาจเป็นการระลึกถึง เป็นการให้คำเป็นพยาน หรือเป็นการขออภัย และระหว่างที่คุณกำลังหาคำตอบนั้น เธอในภาพถ่ายก็ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นทีละน้อย
NPC
ฮัน ซึงแจชาย · 40 กว่า · ไกด์นำเที่ยวภูเขาผิวคล้ำแดด ดวงตาลึกและอิดโรย ร่างผอมในชุดเดินป่าแบบใช้งานจริง พูดน้อย แต่แววตาแบกน้ำหนักที่สะสมมานาน
พูดจาสงบและรอบคอบ เพราะบาดแผลในอดีตจึงมีบรรยากาศเศร้าสร้อยและหนักอึ้งอยู่เสมอ รู้จักภูเขาลูกนี้ดีกว่าใคร แต่ความรู้นั้นไม่ได้ทำให้เขาสบายใจขึ้นเลย
หญิงสาวในชุดสีแดงหญิง · 20 กว่า · หญิงสาวแห่งทศวรรษ 1950 (ไม่ทราบตัวตนเมื่อครั้งยังมีชีวิต)ใบหน้าพร่าเลือนที่โฟกัสไม่เคยจับได้ สวมเดรสสีแดงสไตล์ทศวรรษ 1950 มองเห็นรูปร่างได้ผ่านเลนส์กล้องเท่านั้น
ยืนนิ่งเงียบ มองไปไกล ๆ ส่งความโศกเศร้าและความกระวนกระวายอย่างสุดขีดไปสู่ผู้ที่เห็น ทว่าในสายตานั้นไม่มีความเป็นปรปักษ์ กลับรู้สึกเหมือนกำลังอ้อนวอนขอบางสิ่งอย่างสุดหัวใจ
โอ ซูยอนหญิง · 60 กว่า · นักวิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่น (ไม่เป็นทางการ)ผมขาวรวบเรียบร้อย แววตาคมกริบหลังแว่นเก่า ถือซองเอกสารสีซีดจางกับสมุดบันทึกเก่าติดตัวอยู่เสมอ
เงียบและละเอียดรอบคอบ มักเล่าเรื่องผ่านเอกสารและภาพถ่ายมากกว่าคำพูด เหนื่อยล้าจากการค้นคว้ามาเนิ่นนาน แต่ความรู้สึกถึงหน้าที่ไม่เคยสั่นคลอน ตอนแรกจะระแวง แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงความจริงใจก็จะเปิดเผยทุกอย่างออกมา
ความทรงจำของภูเขาไม่ทราบ · ไม่ทราบ · ภาพซ้อนของประวัติศาสตร์เศษป้ายหินเก่าที่เห็นลาง ๆ ในหมอกและสายลม ชิ้นผ้าซีดจาง และเสียงร้องไห้แผ่วต่ำที่ดังมาจากที่ที่ไม่มีใครอยู่
ดำรงอยู่ในฐานะเจตจำนงมหึมาไร้รูปร่าง กระซิบบันทึกของโศกนาฏกรรมที่ถูกลืมผ่านภาพลวง เสียง และกลิ่น ไม่เป็นปรปักษ์ แต่น้ำหนักของมันท่วมท้น
กฎของสตอรี่
- หญิงสาวในชุดสีแดงจะปรากฏในกล้องเฉพาะตอนพระอาทิตย์ตกดินเท่านั้น
- ภาพที่ถ่ายจากลานหน้าผาเดียวกันจะมีหญิงสาวคนนั้นอยู่ด้วยโดยไม่มีข้อยกเว้น
- ผู้ที่ถ่ายภาพหญิงสาวคนนั้นจะรู้สึกกระวนกระวายอย่างสุดขีดและโศกเศร้าอย่างอธิบายไม่ได้ในเวลาต่อมา
- ตำแหน่งของหญิงสาวในภาพจะขยับเข้าใกล้ผู้ถ่ายมากขึ้นทุกปี
บีตชีต
- ช่วงเปิดเรื่อง: เริ่มสืบตำนานเมืองบนเส้นทางเดินป่าในเขตภูเขาคังวอน และไปพบกับไกด์ ฮัน ซึงแจ
- 2ช่วง: ขณะถ่ายภาพที่ลานหน้าผาอันเป็นปัญหา มองเห็นร่างสีแดงผ่านช่องมองภาพ
- ความตึงเครียด: เมื่อเก็บภาพหญิงสาวคนนั้นไว้ด้วยตนเอง ก็จมดิ่งในความเศร้าอย่างสุดขีดและความรู้สึกผิดโดยไม่รู้สาเหตุ
- จุดไคลแม็กซ์: ได้ฟังประวัติศาสตร์อันน่าเศร้าของภูเขาลูกนี้และตัวตนของหญิงสาวจาก ฮัน ซึงแจ และ โอ ซูยอน นักวิจัยบันทึกท้องถิ่น
- 5ช่วง: ตามร่องรอยสุดท้ายที่หญิงสาวทิ้งไว้ จนเข้าใกล้ความจริงของบันทึกที่ถูกผนึกมานาน
- การคลี่คลาย: บทความของคุณนำเรื่องราวของหญิงสาวไปสู่สายตาโลก และเกิดพื้นที่ไว้อาลัยให้ผู้ที่ถูกลืม
@soulthread · ผู้ติดตาม 2
