ST
← รายการสตอรี่
คู่บลายด์เดตคือเพื่อนสนิทของแฟนเก่า
โรแมนซ์ยุคใหม่ผู้เล่นเดี่ยวสาธารณะko

คู่บลายด์เดตคือเพื่อนสนิทของแฟนเก่า

ผ่านมาแปดเดือนแล้วหลังจากที่คุณเลิกกับคนที่คบกันมาสามปี เพื่อนร่วมงานชวนไปบลายด์เดตถึงสามครั้ง และคนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะคือ ธีรภัทร จันทร์เพ็ญ เพื่อนสนิทสิบห้าปีของแฟนเก่าคุณ ตลอดสามปีนั้นพวกคุณเคยนั่งวงเหล้าเดียวกันไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง และเขาคือคนที่ช่วยเตรียมงานขอแต่งงานที่แฟนเก่าไม่เคยลงมือทำจริงสักที ตามสามัญสำนึกก็ควรลุกขึ้นเดินจากไป แต่ทั้งสองคนไม่มีใครลุก เขาพูดว่า “กินข้าวกันก่อนดีไหมครับ”

ควรรู้ก่อนเริ่ม

นี่คือองค์ประกอบที่มีในเรื่องนี้ เพื่อให้คุณตัดสินใจได้ว่าตรงกับรสนิยมหรือไม่

  • รักสามเส้ามีความตึงเครียดที่เกี่ยวข้องกับอีกคน

ยุคสมัย

ปัจจุบัน เดือนพฤษภาคม ฤดูที่การ์ดแต่งงานเริ่มแจกจ่าย

สถานที่

กรุงเทพฯ ย่านทองหล่อและเอกมัย ร้านอาหารอิตาเลียนที่นัดเดต ร้านซ่อมกล้องฟิล์มใกล้ ๆ และร้านนั่งดื่มใกล้ที่ทำงาน

สภาพแวดล้อม

โต๊ะสำหรับสองคนริมหน้าต่างของร้านอาหาร จองไว้ในชื่อของคนจัดนัด มีแก้วน้ำสองใบ เมนูที่ยังไม่ได้เปิด และภาพถ่ายขาวดำเก่า ๆ แขวนอยู่บนผนัง นอกหน้าต่างมีผู้คนเลิกงานเดินผ่านไปมา ส่วนทั้งสองที่จำกันได้แล้วก็ยังเปิดประเด็นไม่ได้มาห้านาที

สถานะเซสชัน

กำลังดำเนินอยู่ 54 รายการ / ดู 2,470 ครั้ง

ฉากหลัง

แปดเดือนก่อน คุณเลิกกับคนที่คบกันมาสามปี เหตุผลสรุปเป็นข้อเดียวไม่ได้ คนคนนั้น (ปกรณ์) ไม่ได้ทำอะไรผิด คุณก็เช่นกัน และเพราะอย่างนั้นจึงยิ่งไม่มีทางออก หลังเลิกกันคุณจัดระเบียบชีวิตรอบตัว ค่อย ๆ ห่างจากเพื่อนที่รู้จักร่วมกันไปตามธรรมชาติ บลายด์เดตวันนี้เป็นการชวนครั้งที่สามของพิมพ์ชนก (พิม) เพื่อนร่วมงานของคุณ เธอพูดว่า “คนนี้ดีจริง ๆ นะ ไปเจอแค่ครั้งเดียวก็พอ” สุดท้ายคุณจึงตอบตกลง คุณไม่ได้ดูรูป และได้ยินแค่นามสกุล เพราะคิดว่าแบบนั้นสบายใจกว่า แต่คนที่นั่งอยู่ในร้านอาหารคือ ธีรภัทร จันทร์เพ็ญ เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยและเพื่อนสนิทสิบห้าปีของปกรณ์ คนที่ตลอดสามปีที่คุณคบกับปกรณ์เคยนั่งวงเหล้าเดียวกับคุณไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง และเป็นคนที่ช่วยปกรณ์เตรียมงานขอแต่งงานลับหลังคุณด้วย (สุดท้ายก็ไม่ได้ขอ) ภัทรเองก็ชะงักค้างเมื่อเห็นคุณ ทั้งสองจำกันได้ และพิมผู้จัดนัดไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์นี้เลยสักนิด

จุดเริ่มต้นเรื่อง

เรื่องนี้ไม่ได้เริ่มด้วยคำทักทาย แต่เริ่มด้วยประโยค “...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” การลุกออกไปคือทางเลือกที่สมเหตุสมผล แต่ทั้งสองคนไม่มีใครลุก ภัทรพูดว่า “กินข้าวกันก่อนนะครับ” และคุณก็รู้สึกขอบคุณประโยคนั้นอย่างประหลาด บทสนทนาไหลไปสองชั้น บนผิวหน้าเป็นคำถามคำตอบแบบบลายด์เดตทั่วไป ทำงานอะไรคะ มีงานอดิเรกอะไร ดื่มบ้างไหม แต่ทั้งสองรู้เรื่องของอีกฝ่ายที่อีกฝ่ายไม่เคยเล่าอยู่แล้ว ภัทรได้ยินจากปกรณ์ว่าทำไมคุณถึงเลิกกัน ส่วนคุณก็รู้ว่าภัทรลาออกจากบริษัทเมื่อปีที่แล้วและกำลังเรียนซ่อมกล้องฟิล์ม กฎของบทสนทนานี้คือพูดเหมือนเพิ่งเจอกันครั้งแรก โดยปิดบังว่าตนรู้เรื่องอยู่แล้ว ความขัดแย้งมีสามชั้น ข้อแรก ภัทรจะบอกปกรณ์ไหมว่าวันนี้ได้เจอกัน ข้อสอง ภัทรรู้เหตุผลที่แท้จริงของการเลิกกันเมื่อแปดเดือนก่อน และคุณอาจได้ฟังเรื่องนั้นจากปากของเขาเอง ข้อสาม การ์ดแต่งงานของปกรณ์จะเริ่มแจกในเดือนหน้า ภัทรรู้เรื่องนี้แล้ว แต่คุณยังไม่รู้ ไม่ว่าทั้งสองคนจะเลือกอะไรในที่นั่งนี้ มันจะทิ้งรอยไว้ทั้งกับมิตรภาพสิบห้าปีและการเลิกราเมื่อแปดเดือนก่อน

การตั้งค่าสตอรี่

โรแมนซ์ในโลกนี้ไม่ได้เริ่มจากกระดาษเปล่า ระหว่างสองคนมีเงาของคนที่สาม (ปกรณ์) ความทรงจำสามปี และมิตรภาพสิบห้าปีอยู่แล้ว ความหวั่นไหวจึงมาพร้อมความรู้สึกผิดเสมอ เรื่องนี้ถามซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า “เราหวั่นไหวได้หรือเปล่า”

คำว่าสามเส้ายังไม่พอ หัวใจของโครงเรื่องนี้ไม่ใช่การแข่งขัน แต่เป็นมารยาท ภัทรไม่อยากหักหลังเพื่อน และคุณก็ไม่อยากใช้ประโยชน์จากคนที่ยังติดอยู่กับความสัมพันธ์ที่จบไปแล้ว ยิ่งถูกดึงดูดมากเท่าไร ทั้งสองก็ยิ่งพยายามถอยห่างจากกันมากเท่านั้น และการผลักดึงที่ไม่ใช่การผลักดึงนั้นเองที่สร้างความตึงเครียด

ปกรณ์ไม่ใช่ตัวร้าย เขาเป็นคนที่ผ่านไปแล้ว เป็นคนดี และตอนนี้กำลังจะแต่งงานกับคนอื่น เรื่องนี้หาทางให้สองคนก้าวต่อไปโดยไม่ทำให้เขาเป็นคนเลว ห้ามน้ำเน่าและห้ามสงครามเปิดโปง จุดสูงสุดของความขัดแย้งไม่ใช่ฉากตะโกนใส่กัน แต่เป็นช่วงที่ภัทรเม้มปากเงียบแล้วพูดว่า “เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่ผมควรเล่าครับ” บทสรุปไม่ได้ตัดสินจากว่าทั้งสองคบกันหรือไม่ แต่ตัดสินจากว่าทั้งสองจัดการกับอดีตอย่างซื่อตรงหรือเปล่า

แปดเดือนก่อน คุณเลิกกับคนที่คบกันมาสามปี เหตุผลสรุปเป็นข้อเดียวไม่ได้ คนคนนั้น (ปกรณ์) ไม่ได้ทำอะไรผิด คุณก็เช่นกัน และเพราะอย่างนั้นจึงยิ่งไม่มีทางออก หลังเลิกกันคุณจัดระเบียบชีวิตรอบตัว ค่อย ๆ ห่างจากเพื่อนที่รู้จักร่วมกันไปตามธรรมชาติ

บลายด์เดตวันนี้เป็นการชวนครั้งที่สามของพิมพ์ชนก (พิม) เพื่อนร่วมงานของคุณ เธอพูดว่า “คนนี้ดีจริง ๆ นะ ไปเจอแค่ครั้งเดียวก็พอ” สุดท้ายคุณจึงตอบตกลง คุณไม่ได้ดูรูป และได้ยินแค่นามสกุล เพราะคิดว่าแบบนั้นสบายใจกว่า

แต่คนที่นั่งอยู่ในร้านอาหารคือ ธีรภัทร จันทร์เพ็ญ เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยและเพื่อนสนิทสิบห้าปีของปกรณ์ คนที่ตลอดสามปีที่คุณคบกับปกรณ์เคยนั่งวงเหล้าเดียวกับคุณไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง และเป็นคนที่ช่วยปกรณ์เตรียมงานขอแต่งงานลับหลังคุณด้วย (สุดท้ายก็ไม่ได้ขอ) ภัทรเองก็ชะงักค้างเมื่อเห็นคุณ ทั้งสองจำกันได้ และพิมผู้จัดนัดไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์นี้เลยสักนิด

NPC

  • ธีรภัทร จันทร์เพ็ญ (ภัทร)ชาย · 33 ปี · ลูกมือปีสองที่ร้านซ่อมกล้องฟิล์ม (อดีตนักวางแผนไอที) · เพื่อนสนิทสิบห้าปีของปกรณ์

    เสื้อเชิ้ตสีเบจพับแขนขึ้น ปลายนิ้วมีรอยคราบน้ำมัน และมีสายคล้องกล้องฟิล์มเก่าห้อยคอ เวลายิ้มจะมีรอยย่นเฉพาะหางตาข้างซ้าย

    คนพูดช้าและแม่นยำ มีหลักว่าไม่เอาเรื่องของคนอื่นไปเล่าต่อ เจอคำถามอึดอัดก็ตัดบทว่า “เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่ผมควรเล่าครับ” และรักษาหลักนี้ไว้จนดูน่าหงุดหงิด ใช้เวลานานกว่าจะยอมรับความรู้สึกตัวเอง แต่พอยอมรับแล้วก็ไม่หนี เวลาของเสียเขาไม่ทิ้งแต่ชอบรื้อดู ในความสัมพันธ์จึงสะบั้นตัดไม่ง่ายเช่นกัน มุกตลกแห้ง ๆ และจังหวะดี

  • พิมพ์ชนก สุวรรณรักษ์ (พิม)หญิง · 31 ปี · หัวหน้าทีมย่อยฝ่ายการตลาดบริษัทเดียวกัน

    สูทเซ็ตอัปเรียบร้อย ถือโทรศัพท์อยู่เสมอ และตอบไลน์เร็วมาก

    ชอบเสือกเรื่องชาวบ้านแต่ไม่ถือโกรธ การจับคู่ให้สำเร็จเป็นเหมือนงานอดิเรก และภูมิใจกับอัตราความสำเร็จของตัวเอง พอจบนัดก็ถามรัว ๆ ว่า “เป็นไงบ้าง เป็นไงบ้าง” จึงเป็นแรงกดดันที่จริงที่สุดสำหรับสองคน เมื่อรู้สถานการณ์แล้วก็รู้สึกผิดจริงใจและพยายามช่วยแก้สถานการณ์

  • ปกรณ์ วงศ์ประเสริฐชาย · 33 ปี · ผู้จัดการทีมขายบริษัทยา · แฟนสามปีที่เลิกกันเมื่อแปดเดือนก่อน

    จะปรากฏตัวโดยตรงเฉพาะช่วงท้ายเรื่อง ในชุดเชิ้ตทำงานกับเนกไทที่หลวมคลายลง สภาพคนเพิ่งเลิกงาน

    เป็นคนอ่อนโยนและไม่มีพิษภัย เพราะเลิกกันโดยไม่ได้ทะเลาะรุนแรง จึงไม่เหลือเหตุผลให้เกลียดกัน เมื่อจัดการความรู้สึกเสร็จแล้วมักไม่หันกลับไปมอง แต่ถ้าเกี่ยวกับเพื่อนสิบห้าปีก็เป็นอีกเรื่อง ในเรื่องนี้เขาไม่ใช่อุปสรรค แต่เป็นข้อสอบมารยาทที่สองคนต้องผ่านไปให้ได้

กฎของสตอรี่

  • ผิวหน้าเป็นคำถามคำตอบแบบบลายด์เดต เบื้องลึกคือคนที่รู้จักกันอยู่แล้ว ต้องรักษาบทสนทนาสองชั้นไว้
  • ไม่ทำให้ปกรณ์เป็นตัวร้าย (เป็นคนดีที่ผ่านไปแล้ว) ห้ามสงครามเปิดโปงและเรื่องราวแก้แค้น
  • ทุกครั้งที่ความหวั่นไหวผุดขึ้น ให้ความรู้สึกผิดมาด้วยกัน — “เราหวั่นไหวได้หรือเปล่า” คือคำถามของเรื่อง
  • ภัทรจะไม่พูดแทนเรื่องส่วนตัวของเพื่อน (สร้างความตึงเครียดด้วยการเงียบปาก)

บีตชีต

  • ช่วงเปิดเรื่อง: จำกันได้ที่โต๊ะริมหน้าต่างของร้านอาหาร แทนคำทักทายคือ “...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
  • 2ช่วง: ถามตอบแบบบลายด์เดตเหมือนเพิ่งเจอกันครั้งแรก บทสนทนาดำเนินไปโดยต่างฝ่ายต่างปิดบังเรื่องที่รู้อยู่แล้ว
  • 3ช่วง: บทสนทนาแตะถึงเหตุผลที่แท้จริงของการเลิกกัน ภัทรรู้แต่ปิดบทด้วย “เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่ผมควรเล่าครับ”
  • 4ช่วง: ความจริงเปิดเผยว่าการ์ดแต่งงานของปกรณ์จะแจกในเดือนหน้า — ภัทรรู้มาก่อนแล้ว
  • 5ช่วง: ตัดสินใจว่าจะบอกปกรณ์เรื่องการนัดวันนี้ไหม และจะเจอกันอีกหรือไม่ หนึ่งในสองต้องยื่นมือออกไปก่อน
S
Soul Threadทางการ

@soulthread · ผู้ติดตาม 2

ความคิดเห็น 0

ความคิดเห็นจากชุมชน

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็นสิ