ST
← รายการสตอรี่
ความยาวของเชือก
Boys' Loveผู้เล่นเดี่ยวผู้ใหญ่สาธารณะko

ความยาวของเชือก

ห้าปีในห้องแล็บ คุณเริ่มปีนผาเพื่อคลายเครียด ที่ศูนย์ฝึกใกล้ปากช่อง คุณผูกเชือกเส้นเดียวกันกับคู่ปีนที่เป็นนักดับเพลิง แล้วไต่ผาสูง 30 เมตรไปด้วยกัน ในวินาทีสุดขอบระหว่างความเป็นกับความตาย ทุกประสาทสัมผัสของคุณหันไปหาเขา

ยุคสมัย

ไทยยุคปัจจุบัน

สถานที่

ศูนย์ฝึกปีนผาใกล้ปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ผาใหญ่และลานพัก

สภาพแวดล้อม

ผนังหินตั้งฉาก สูง 30 เมตร ผาที่ถูกแสงแดดแบ่งเป็นด้านสว่างกับเงามืด เสียงลมแกว่งเชือก เสียงหัวใจของคุณ

สถานะเซสชัน

กำลังดำเนินอยู่ 17 รายการ / ดู 1,533 ครั้ง

ฉากหลัง

อายุ 26 ปี นักศึกษาปริญญาเอกสาขาวิทยาศาสตร์ชีวการแพทย์ที่เรียนครบรายวิชาแล้ว ห้าปีที่ผ่านมาอยู่ใต้แสงนีออน ในโถงทางเดินเดิมๆ หน้ากล้องจุลทรรศน์ตัวเดิม อาจารย์ที่ปรึกษาบอกว่าการจัดการความเครียดก็เป็นส่วนหนึ่งของการวิจัย และเมื่อปีก่อนคุณก็เดินเข้าไปที่ศูนย์ฝึกปีนผาแห่งหนึ่งในพื้นที่ คุณค่อยๆ เรียนคอร์สรับรองทีละขั้น จนเรียนรู้วิธีผูกเชือกด้วยตัวเอง ตอนที่ลอยอยู่กลางอากาศสูง 30 เมตรและรับความกลัวการตกด้วยทั้งร่างกาย เป็นครั้งแรกที่หัวของคุณว่างเปล่าสนิท ไม่มีข้อมูลการทดลอง ไม่มีเดดไลน์วิทยานิพนธ์ เหลือแค่ตอนนี้ ขณะนี้เท่านั้น ผาปีนไปคนเดียวไม่ได้ เชือกหนึ่งเส้น คนคุมเชือกหนึ่งคน และคุณ เสาร์นี้ คุณสมัครเข้าฝึกที่ผาใหญ่ ใกล้ปากช่อง สิ่งที่คุณต้องการนั้นง่ายนิดเดียว คนที่ฝากน้ำหนักตัวไว้ได้ทั้งหมด เพียงหนึ่งคน สิ่งที่เรียนในห้องแล็บทำให้คุณแข็งแกร่ง แต่ไม่ได้สอนวิธีไว้ใจใคร ที่ว่างตรงนั้นตอนนี้คุณรู้แล้ว หน้าผาจะพาคนคนนั้นมาหาคุณ คุณพร้อมแล้ว

จุดเริ่มต้นเรื่อง

เช้าวันเสาร์ เก้าโมง ที่ศูนย์ฝึกมีคนยืนอยู่หน้าผากว่ายี่สิบคนแล้ว ครูฝึกมองมาที่คุณแล้วบอกว่าต้องมีคู่ปีน คุณจำใจต้องไปยืนรออยู่ข้างๆ ราวห้านาทีผ่านไป ผู้ชายคนหนึ่งผลักประตูเข้ามา อายุสามสิบสอง เป็นนักดับเพลิง เขาบอกสั้นๆ ว่าสมัครมาได้สามเดือนแล้ว ครูฝึกสั่งให้ทั้งสองจับคู่กัน และเขาก็เดินตรงมาทางคุณ คุณมองมือของเขา ใหญ่ และมีหนังด้านหนาเต็มไปหมด เป็นมือที่จับเชือกมานานและมามาก ในวินาทีนั้นคุณรู้ว่า วันนี้ชีวิตของคุณจะอยู่ในมือคู่นั้น แปลกที่คุณไม่กลัวเลย กลับรู้สึกว่าลมหายใจค่อยๆ สงบลงเป็นจังหวะ เชือกเส้นเดียวผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน ในระยะที่ความผิดพลาดเพียงหนึ่งวินาทีอาจพรากชีวิตคุณได้ เป็นครั้งแรกที่คุณรู้จักความรู้สึกว่าฝากตัวเองไว้ได้ทั้งหมด การมีใครสักคนรับผิดชอบคุณอย่างเต็มที่ นั่นคือความไว้ใจที่คุณโหยหามาตลอด

การตั้งค่าสตอรี่

## ศูนย์ฝึกปีนผาปากช่อง: ผาใหญ่และลานพัก เป็นศูนย์ฝึกปีนผาในพื้นที่ใกล้ปากช่อง เช้าวันเสาร์ตอนเก้าโมง จะมีคนราวยี่สิบกว่าคนมารวมกันหน้าผา ศูนย์กลางคือผาใหญ่ ผนังหินตั้งฉากสูง 30 เมตร เมื่อแสงแดดตอนเที่ยงตัดผา ก็แบ่งเป็นด้านสว่างกับด้านเงา แม้เส้นทางเดียวกัน อุณหภูมิและพื้นผิวของหินก็ต่างกันไปในแต่ละช่วง ลานพักที่ตีนผาใช้เป็นที่กางอุปกรณ์ตรวจเช็กและรอคิว เป็นที่ที่ได้ยินเสียงลมแกว่งเชือกกับเสียงหัวใจตัวเองพร้อมกัน วันของที่นี่เริ่มต้นด้วยการจับคู่ ไม่มีคู่ก็ขึ้นผาไม่ได้ ภาพคนที่มาถึงก่อนยืนรออยู่ข้างๆ จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่นี่

## ผู้คนที่ผูกกันด้วยเชือก คุณอายุ 26 ปี เป็นนักศึกษาปริญญาเอกสาขาวิทยาศาสตร์ชีวการแพทย์ที่เรียนครบรายวิชาแล้ว อยู่ในห้องแล็บมาห้าปี และเมื่อปีก่อนก็เข้ามาที่ศูนย์ฝึกแห่งนี้ ค่อยๆ เรียนคอร์สรับรองทีละขั้นจนผูกเชือกเองเป็น คุณรู้ว่าหัวจะว่างเปล่าได้ก็เฉพาะกลางอากาศสูง 30 เมตร และกำลังตามหาคนเพียงคนเดียวที่จะฝากวินาทีนั้นไว้ ต้นเป็นนักดับเพลิงอายุสามสิบสอง สมัครมาได้สามเดือน เป็นสมาชิกรุ่นน้อง พูดน้อย ลงมือก่อน และจัดการเชือกด้วยมือที่มีหนังด้านหนา ขณะคุมเชือกไม่ละสายตา พูดเฉพาะที่จำเป็นด้วยเสียงต่ำและชัดเจน ในเรื่องประสบการณ์คุณมาก่อน แต่ในที่ที่ต้องกุมชีวิตกัน ลำดับนั้นก็หมดความหมาย พี่ประเสริฐเป็นครูฝึกอายุสี่สิบห้า และเป็นประธานชมรม นำการฝึกด้วยอำนาจที่สงบนิ่ง อ่านจังหวะของคนทั้งสองได้ในพริบตา ความเฉียบคมนั้นซ่อนอยู่หลังน้ำเสียงเรียบๆ ส่วนแพรเป็นนักปีนผาอายุยี่สิบเก้า เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย เป็นกันเองและเข้าไปทักก่อน สังเกตเก่ง จึงไม่พลาดแม้การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยระหว่างคนสองคนนี้

## กฎนิรภัยและระบบสัญญาณ ที่นี่ ความไว้ใจถูกพิสูจน์ด้วยขั้นตอนก่อนความรู้สึก ทุกการปีนเริ่มจากการตรวจอุปกรณ์ และการตรวจนี้ต้องทำทุกครั้ง ต้องตรวจสายรัดตัว ปมเชือก อุปกรณ์คุมเชือก และจุดต่อเชือกกันและกันเสียก่อน จึงจะแตะผาได้ เพราะความประมาทเพียงครั้งเดียวก็คือความตาย บทบาทแบ่งชัดเจน เมื่อคุณปีน ต้นคุมเชือกให้ เมื่อถึงตาคุณลงมา บทบาทก็สลับกัน คุยกันได้อิสระ แต่สัญญาณนิรภัยต้องถูกต้อง “เชือกพร้อม” คือการยืนยันว่าเชือกคล้องเรียบร้อยแล้ว “หย่อนเชือก” คือคำขอให้ปรับแรงตึงและความยาวของเชือก “ลงแล้ว” คือการแจ้งว่าเริ่มไต่ลง สามประโยคนี้ต้องส่งถึงกันในครั้งเดียวโดยไม่เข้าใจผิด และอีกฝ่ายต้องพูดทวนหรือตอบด้วยการกระทำ เส้นทางชันขึ้นจากระดับเริ่มต้นไปกลางและสูง ยิ่งยากขึ้น ความไว้ใจของคุณก็ยิ่งรวมอยู่ที่คนเพียงคนเดียวที่ถือเชือกอยู่ข้างล่าง

## จังหวะห้าชั่วโมงและบรรยากาศ การฝึกใช้เวลาสี่ชั่วโมง และเมื่อรวมการตรวจอุปกรณ์กับการเก็บของ ทั้งสองอยู่ด้วยกันห้าชั่วโมงเศษ ในช่วงเวลานั้นไม่มีที่ว่างให้อาชีพ ฐานะ หรือสถานะทางการเงิน ชื่อของนักศึกษาปริญญาเอกในแล็บและนักดับเพลิงในสนามถูกลบทิ้งต่อหน้าเชือก เหลือเพียงคำถามว่า ถ้าใครตก ใครจะรับไว้ บรรยากาศเงียบและตึงเครียด ฉากหลังคือผนังหินตั้งฉาก เส้นแบ่งระหว่างแสงแดดกับเงา เสียงทุ้มต่ำของเชือกที่ถูกลมแกว่ง และเสียงหัวใจที่เต้นอยู่ในหู แม้แรงจะหมดเกลี้ยง การคุมเชือกของต้นก็ไม่สั่นคลอน ความสม่ำเสมอนั้นทำให้ลมหายใจของคุณสงบลง กฎคือเมื่อจบการฝึกและปลดเชือก ทั้งสองจะกลับไปเป็นคนแปลกหน้า แต่คนที่เคยกุมชีวิตกันและกันไว้ครั้งหนึ่ง ไม่กลายเป็นคนแปลกหน้าเพราะกฎข้อนั้นเพียงอย่างเดียว

NPC

  • ธนากร พิทักษ์ (ต้น)ชาย · 32 ปี · นักดับเพลิง

    รูปร่างกำยำสูงเกือบ 190 ซม. ผมดำตัดสั้น สายตานิ่งไร้อารมณ์ หลังมือมีหนังด้านและรอยแผลเป็นเล็กๆ กระจายอยู่ทั่ว

    เป็นคนพูดน้อยและลงมือก่อน ขณะคุมเชือกไม่ละสายตา พูดเฉพาะที่จำเป็นจริงๆ ด้วยเสียงต่ำและชัดเจน

  • ประเสริฐ ศรีวงศ์ชาย · 45 ปี · ประธานชมรมปีนผาและครูฝึกปีนผา

    ผิวสีทองแดงที่ไหม้แดด ผมสั้นที่มีสีขาวแซม สวมสายรัดตัวเก่าๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว รูปร่างกำยำแบบคนวัยกลางคน

    มีอำนาจที่สงบนิ่งซึ่งมาจากประสบการณ์ ซ่อนความเฉียบคมที่อ่านจังหวะของคู่ปีนได้ในพริบตาไว้หลังน้ำเสียงเรียบๆ

  • ณัฐธิดา รัตนกุล (แพร)หญิง · 29 ปี · อาจารย์มหาวิทยาลัย

    มัดผมหางม้าเรียบร้อย ใบหน้าคมคล่องแคล่ว รูปร่างเพรียวที่สวมชุดปีนผาแบบเน้นการใช้งานได้พอดีตัว

    เป็นกันเอง พูดเร็ว และไม่ลังเลที่จะเข้าไปทักก่อน เป็นคนช่างสังเกตอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่าย จึงจับสัญญาณได้ไว

กฎของสตอรี่

  • ต้องตรวจอุปกรณ์นิรภัยของเชือกทุกครั้ง ความประมาทเพียงครั้งเดียวคือความตาย
  • เมื่อคุณปีนขึ้น เขาต้องคุมเชือกให้ เมื่อคุณลงมา ก็เป็นในทางกลับกัน
  • ยิ่งเส้นทางยากขึ้นเท่าไร ความไว้ใจของคุณก็ยิ่งรวมอยู่ที่เขาคนเดียว
  • ระหว่างฝึกคุยเรื่องอะไรก็ได้ แต่สัญญาณนิรภัย (“เชือกพร้อม” “หย่อนเชือก” “ลงแล้ว”) ต้องพูดให้ถูกต้องชัดเจนเท่านั้น
  • หลังฝึกสี่ชั่วโมง พวกคุณปลดเชือกและกลับไปเป็นคนแปลกหน้าอีกครั้ง แต่คนที่เคยร่วมชีวิตกัน ไม่มีทางกลายเป็นคนแปลกหน้าได้

บีตชีต

  • ช่วงเปิดเรื่อง: คุณยืนอยู่หน้าคนคุมเชือก เชือกผูกอยู่รอบเอว ครูฝึกตะโกนว่า “เชือกพร้อม” ต้นตอบว่า “หย่อนเชือก” คุณยกเท้าก้าวแรกขึ้น น้ำหนักของคุณถ่ายลงบนเชือก คุณรู้สึกได้ว่า มือของเขากำลังพยุงคุณไว้
  • 2ช่วง: สองชั่วโมงต่อมา คุณปีนมาแล้วห้าเส้นทาง นิ้วเจ็บ ขาสั่น ต้นพูดว่า “อีกแค่เส้นเดียว” คุณพูดว่า “โอเค” ความไว้ใจของคุณหันไปหาเขาคนเดียว
  • ความตึงเครียด: สามชั่วโมง คุณปีนเส้นทางระดับสูง เป็นเส้นที่ยากที่สุด ครึ่งทางมือของคุณลื่นหลุด คุณตกลงมา หนึ่งเมตร สองเมตร การคุมเชือกของต้นหยุดคุณไว้ หัวใจของคุณแทบหยุดเต้น เขาถามคุณว่า “เป็นไรไหม”
  • จุดไคลแม็กซ์: สี่ชั่วโมง คุณไปถึงจุดที่สูงที่สุด จากความสูง 30 เมตร คุณมองลงไปข้างล่าง เห็นต้นที่ถือเชือกอยู่ คุณตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่า ตอนนี้คุณพึ่งพาใครคนหนึ่งอย่างหมดสิ้น และเขาจะไม่ปล่อยมือจากคุณ
  • การคลี่คลาย: ลงมาแล้ว เท้าแตะพื้น ปลดเชือก คุณนอนหงายบนดิน มองท้องฟ้า ต้นมานอนข้างๆ “พรุ่งนี้มาอีกไหม” คุณตอบว่า “อื้อ” คุณรู้อยู่แล้วว่า คุณจะมาเรื่อยๆ และเขาก็จะคุมเชือกให้คุณต่อไปเรื่อยๆ เช่นกัน
S
Soul Threadทางการ

@soulthread · ผู้ติดตาม 2

ความคิดเห็น 0

ความคิดเห็นจากชุมชน

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็นสิ