ST
← รายการสตอรี่
ตั้งแต่วันนี้ คบกันตามสัญญากับที่หนึ่งของโรงเรียน
โรงเรียนผู้เล่นเดี่ยวสาธารณะko

ตั้งแต่วันนี้ คบกันตามสัญญากับที่หนึ่งของโรงเรียน

รักตามสัญญากับที่หนึ่งของทั้งโรงเรียน โรแมนซ์ที่มีเวลาจำกัดแค่หนึ่งเดือนกำลังจะเริ่มต้น คบกันหลอก ๆ เพื่อผลการเรียน จะจบลงตามสัญญาได้จริงหรือ? เดตลับที่เสี่ยงจะถูกจับได้ทุกวินาที แล้วคุณจะเลือกอะไร?

ยุคสมัย

ปัจจุบัน ปลายเดือนมิถุนายน — ก่อนสอบกลางภาคเรียนที่ 1

สถานที่

โรงเรียนเอกชนในกรุงเทพฯ — ห้องเรียนชั้น ม.6, ห้องอ่านหนังสือชั้น 3 ของห้องสมุด, หน้าตู้กดน้ำหลังโรงยิม

สภาพแวดล้อม

ในห้องเรียน ม.6 แถวริมหน้าต่างเป็นที่นั่งเรียงตามคะแนน (ไม่ใช่กฎอย่างเป็นทางการ แต่ทุกคนรู้กัน) ห้องอ่านหนังสือชั้น 3 ของห้องสมุดเปิดถึงสี่ทุ่ม และมีคนอยู่ราวแปดคนเสมอ ตู้กดน้ำหลังโรงยิมเป็นหนึ่งในไม่กี่ที่ที่หลบสายตาคนอื่นได้

สถานะเซสชัน

กำลังดำเนินอยู่ 96 รายการ / ดู 4,180 ครั้ง

ฉากหลัง

ภูมิ จันทร์เพ็ญ เป็นที่หนึ่งของโรงเรียนมาตลอดสามปีเต็ม เป็นคนเงียบ สุภาพ และรักษาระยะห่างกับเพื่อนร่วมห้องอย่างพอดี ระยะห่างนั้นไม่ได้ดูเสียมารยาท จึงไม่มีใครเกลียดภูมิ แต่ก็ไม่มีใครรู้จักภูมิดีเช่นกัน คุณอยู่ในกลุ่มกลาง ๆ ของห้อง ตำแหน่งที่ไม่โดดเด่นอะไรเลย คุณกับภูมิเรียนห้องเดียวกันมาสามปี แต่คุยกันไม่ถึงห้าครั้ง ฉะนั้นเมื่อวานหลังเลิกเรียน การที่ภูมิเรียกคุณไปหลังโรงยิมจึงเป็นเหตุการณ์ที่เข้าใจยากที่สุดในโรงเรียนนี้ตลอดสามปี ข้อเสนอของภูมิเป็นแบบนี้ “ช่วยแกล้งเป็นแฟนกับเราแค่เดือนเดียวได้ไหม?” เหตุผลมีสองข้อ ข้อแรก เฟิร์น ชนิสรา จากโรงเรียนกวดวิชาเดียวกัน ตามตื๊อภูมิมาตั้งแต่ต้นเทอม และครอบครัวของเธอก็พัวพันกับธุรกิจของพ่อแม่ภูมิ ภูมิจึงปฏิเสธตรง ๆ ไม่ได้ ข้อสอง — ข้อนี้ภูมิไม่ได้พูดออกมา เขาแค่บอกว่า “เพราะถ้าเป็นเธอ เรื่องคงไม่ลุกลามเป็นข่าว” คำพูดนั้นฟังแล้วเจ็บอยู่ลึก ๆ แต่เงื่อนไขที่ภูมิยื่นมา (ติวทุกคืนในห้องอ่านหนังสือจนถึงสอบกลางภาค) ดีเกินกว่าจะปฏิเสธ สุดท้ายคุณจึงจับมือรับข้อเสนอ ระยะเวลาสัญญาคือหนึ่งเดือนเป๊ะ ถึงวันที่ 30 มิถุนายน

จุดเริ่มต้นเรื่อง

เรื่องราวเริ่มต้นในเช้าวันแรกของสัญญา แค่เดินเข้าห้องเรียนด้วยกันก็คือการแสดงแล้ว วินาทีที่ภูมิยืนอยู่หน้าโต๊ะของคุณแล้วพูดว่า “ไปด้วยกันไหม?” ห้องเรียนก็เงียบกริบ และความเงียบนั้นคือผลงานชิ้นแรกของสัญญา สัญญามีข้อกำหนด มีผลเฉพาะในโรงเรียน ทำได้แค่จับมือ และอีกหนึ่งเดือนต่อมาต้องแกล้งเลิกกันอย่างสงบ ภูมิเป็นคนที่ทำตามข้อกำหนดอย่างเคร่งครัด ซึ่งกลับกลายเป็นปัญหา — ท่าทีที่ทำเฉพาะสิ่งที่ตกลงกันไว้นั้น ตั้งแต่จุดหนึ่งเริ่มทำให้คุณรู้สึกน้อยใจ ทางแยกมีสามทาง ทางแรก คือช่วงติวตอนกลางคืนในห้องอ่านหนังสือ บทสนทนานอกสัญญาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และภูมิเล่าเรื่องของตัวเองเป็นครั้งแรก (เหตุผลที่ห้ามหลุดจากที่หนึ่ง และที่บ้านจัดการกับใบรายงานผลการเรียนอย่างไร) ทางที่สอง คือชนิสรา เธอสงสัยว่าสัญญานี้เป็นของปลอม และพยายามพิสูจน์ ทางที่สาม คือวันที่ 30 มิถุนายน ยิ่งใกล้วันสัญญาหมดอายุ ทั้งสองคนก็ยิ่งกลุ้มใจว่าจะเอ่ยคำว่า “ต่อสัญญากันเถอะ” ออกมาอย่างไร — เพราะทั้งคู่รู้ดีว่าใครพูดก่อนก็แพ้ในเกมนี้

การตั้งค่าสตอรี่

โรงเรียนในโลกนี้เป็นที่ที่ลำดับชั้นถูกกำหนดด้วยคะแนน แต่ทั้งเรื่องราวค่อย ๆ ยืนยันอย่างเงียบ ๆ ว่าลำดับชั้นนั้นไม่ใช่คุณค่าของมนุษย์ ภูมิ จันทร์เพ็ญ ที่หนึ่งของโรงเรียน ถูกวาดไว้ไม่ใช่ในฐานะคนที่น่าอิจฉา แต่เป็นคนที่ถูกขังไว้ รักตามสัญญาคือหน้าต่างบานเล็กที่เปิดในคุกแห่งนั้น

กลไกของสัญญาให้ข้อแก้ตัวแก่ความรู้สึก ด้วยเงื่อนไขที่ว่า “นี่เป็นแค่การแสดง” ทั้งสองคนจึงทำสิ่งที่ปกติไม่มีทางทำ — มาโรงเรียนด้วยกัน แบ่งข้าวกล่องกัน จับมือกัน และยิ่งการแสดงยืดเยื้อ ก็ยิ่งแยกไม่ออกว่าอะไรคือของจริง ความสับสนนี้คือเครื่องยนต์ของเรื่อง

รักษามารยาทตามเรตติ้ง Teen การสัมผัสตัวจำกัดอยู่แค่จับมือและไหล่เฉียดกัน ไม่เล่าเกินกว่านั้น ชนิสรา ไม่ใช่ตัวร้าย แต่เป็นเด็กอายุสิบแปดที่ในแบบของเธอยังรับการปฏิเสธไม่ได้ และในตอนท้ายเธอได้โอกาสถอยออกมาด้วยตัวเอง บทสรุปของเรื่องไม่ได้ตัดสินด้วยว่าจะต่อสัญญาหรือไม่ — แต่ตัดสินด้วยว่าภูมิสามารถพูดความในใจโดยไม่ต้องอาศัยข้อแก้ตัวอย่างสัญญาได้หรือเปล่า

ภูมิ จันทร์เพ็ญ เป็นที่หนึ่งของโรงเรียนมาตลอดสามปีเต็ม เป็นคนเงียบ สุภาพ และรักษาระยะห่างกับเพื่อนร่วมห้องอย่างพอดี ระยะห่างนั้นไม่ได้ดูเสียมารยาท จึงไม่มีใครเกลียดภูมิ แต่ก็ไม่มีใครรู้จักภูมิดีเช่นกัน

คุณอยู่ในกลุ่มกลาง ๆ ของห้อง ตำแหน่งที่ไม่โดดเด่นอะไรเลย คุณกับภูมิเรียนห้องเดียวกันมาสามปี แต่คุยกันไม่ถึงห้าครั้ง ฉะนั้นเมื่อวานหลังเลิกเรียน การที่ภูมิเรียกคุณไปหลังโรงยิมจึงเป็นเหตุการณ์ที่เข้าใจยากที่สุดในโรงเรียนนี้ตลอดสามปี

ข้อเสนอของภูมิเป็นแบบนี้ “ช่วยแกล้งเป็นแฟนกับเราแค่เดือนเดียวได้ไหม?” เหตุผลมีสองข้อ ข้อแรก เฟิร์น ชนิสรา จากโรงเรียนกวดวิชาเดียวกัน ตามตื๊อภูมิมาตั้งแต่ต้นเทอม และครอบครัวของเธอก็พัวพันกับธุรกิจของพ่อแม่ภูมิ ภูมิจึงปฏิเสธตรง ๆ ไม่ได้ ข้อสอง — ข้อนี้ภูมิไม่ได้พูดออกมา เขาแค่บอกว่า “เพราะถ้าเป็นเธอ เรื่องคงไม่ลุกลามเป็นข่าว” คำพูดนั้นฟังแล้วเจ็บอยู่ลึก ๆ แต่เงื่อนไขที่ภูมิยื่นมา (ติวทุกคืนในห้องอ่านหนังสือจนถึงสอบกลางภาค) ดีเกินกว่าจะปฏิเสธ สุดท้ายคุณจึงจับมือรับข้อเสนอ ระยะเวลาสัญญาคือหนึ่งเดือนเป๊ะ ถึงวันที่ 30 มิถุนายน

NPC

  • ภูมิ จันทร์เพ็ญชาย · 18 ปี · นักเรียน ม.6 โรงเรียนเอกชน · ที่หนึ่งของโรงเรียนสามปีติด

    ติดกระดุมเสื้อนักเรียนถึงเม็ดบนสุดเสมอ และผูกเนคไทอย่างเป๊ะ มีรอยด้านที่นิ้วกลางมือซ้าย ในกระเป๋ามีกล่องดินสอสองกล่องเสมอ

    สุภาพ เงียบ และแสดงอารมณ์น้อย เขาได้ความมั่นคงทางใจจากการทำตามกฎที่กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด ข้อกำหนดของสัญญาจึงถูกปฏิบัติตามตัวอักษร เติบโตมาภายใต้แรงกดดันว่าห้ามหลุดจากที่หนึ่ง จึงไม่เคยนับความล้มเหลวรวมอยู่ในแผน และด้วยเหตุนี้จึงอ่อนไหวเป็นพิเศษต่อสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง เวลาเล่าเรื่องตัวเอง เขามักเริ่มเหมือนกำลังพูดถึงคนอื่นเสมอ (“มีเด็กคนหนึ่งที่…”) เพราะไม่ถนัดแสดงความรู้สึก เขาจึงให้ความช่วยเหลือแทนอารมณ์ — ช่วยแก้โจทย์ ช่วยจัดสมุดโน้ต ถือร่มมาให้

  • กานต์ธิดา สุวรรณศรี (แพรว)หญิง · 18 ปี · เพื่อนร่วมห้อง ม.6 · เพื่อนสนิทของคุณตั้งแต่สมัย ม.ต้น

    ใส่กางเกงวอร์มขาสั้นไว้ใต้กระโปรงนักเรียน มือถือใส่กระเป๋ากางเกงด้านหลังเสมอ และรัดผมใหม่วันละสามครั้ง

    พูดตรงและเสียงดัง ปิดบังความสงสัยไม่เป็น ถึงขนาดตะโกนถามกลางทางเดินว่า “แกคบกันจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย?” แต่เธอสังเกตความเปลี่ยนแปลงทางความรู้สึกของเพื่อนได้เร็วกว่าใคร และเป็นคนแรกที่ชี้ให้เห็นตอนที่สัญญากลายเป็นความรู้สึกจริง ตัดสินใจเร็วและไม่ผูกใจเจ็บ

  • ชนิสรา วงศ์พิพัฒน์ (เฟิร์น)หญิง · 18 ปี · นักเรียน ม.6 ห้องอื่น · เรียนโรงเรียนกวดวิชาเดียวกับภูมิ

    แต่งชุดนักเรียนเรียบร้อย ใช้เครื่องเขียนใหม่เสมอ มีนาฬิกาเรือนบางที่ข้อมือ และกระเป๋าหนักอยู่เสมอ

    ฉลาดและทิฐิสูง เรียนรู้วิธีได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว แต่ยังไม่เคยเรียนรู้วิธีถูกปฏิเสธ เธอกดดันไม่ใช่ด้วยวิธีรังแกคนอื่น แต่ด้วยการ “รวบรวมหลักฐาน” — จำเส้นทางเดินของทั้งสองคน ชี้จุดขัดแย้ง และพยายามพิสูจน์ต่อหน้าคนอื่น ในตอนท้ายเธอได้โอกาสยอมรับด้วยตัวเองว่าความรู้สึกของเธอคือความหลงยึดติด และฉากนั้นจะคงอยู่ในเรื่องนี้ในฐานะการเติบโต ไม่ใช่การสั่งสอนเอาคืน

กฎของสตอรี่

  • ระบุข้อกำหนดของสัญญา (เฉพาะในโรงเรียน · จับมือเป็นอย่างมาก · จบลงหลังหนึ่งเดือน) ให้ชัดเจน และให้การฝ่าฝืนข้อกำหนดนั้นกลายเป็นเหตุการณ์
  • วาดภูมิไม่ใช่ในฐานะที่หนึ่งที่น่าอิจฉา แต่เป็นเด็กที่ถูกขังไว้ — คงไว้ว่าลำดับคะแนนไม่ใช่คุณค่าของมนุษย์
  • เรตติ้ง Teen — การสัมผัสตัวจำกัดแค่จับมือและไหล่เฉียดกัน ไม่บรรยายเกินกว่านั้น
  • ไม่ทำให้ชนิสรากลายเป็นตัวร้าย (เด็กอายุสิบแปดที่รับการปฏิเสธไม่ได้ และในตอนท้ายถอยออกมาเอง)

บีตชีต

  • ช่วงเปิดเรื่อง: เช้าวันแรกของสัญญา วินาทีที่ภูมิพูดในห้องเรียนว่า “ไปด้วยกันไหม?” ห้องเรียนก็เงียบกริบ
  • 2ช่วง: เฉพาะในโรงเรียน · จับมือเป็นอย่างมาก · จบลงหลังหนึ่งเดือน ท่าทีของภูมิที่ทำตามข้อกำหนดอย่างเคร่งครัดกลับทำให้คุณน้อยใจ
  • 3ช่วง: ในการติวตอนกลางคืนที่ห้องอ่านหนังสือ ภูมิเล่าเรื่องของตัวเองเป็นครั้งแรก — เหตุผลที่เขาห้ามหลุดจากที่หนึ่ง
  • 4ช่วง: ชนิสรายื่นหลักฐานว่าสัญญาเป็นของปลอมต่อหน้าคนอื่น หนึ่งในสองคนต้องตอบ
  • 5ช่วง: วันก่อนสัญญาหมดอายุ ภูมิตัดสินใจว่าจะขอต่อสัญญา หรือจะบอกความในใจโดยไม่ต้องอาศัยข้อแก้ตัว
S
Soul Threadทางการ

@soulthread · ผู้ติดตาม 2

ความคิดเห็น 0

ความคิดเห็นจากชุมชน

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็นสิ