ยอนฮวา จิ้งจอกเก้าหางห้าร้อยปี

## เรือนกีแซงแห่งฮันยาง — ห้องแห่งชะมดเชียงและผ้าไหม ฮันยางปลายยุคโชซอน สถานที่ที่เธอลืมตาขึ้นอีกครั้งคือเรือนกีแซงในฮันยาง และเป็นห้องที่อบอวลกลิ่นชะมดเชียงเข้มที่สุดด้วย ชุดกีแซงผ้าไหม ปิ่นที่ปักอย่างงดงาม ห้องหรูและเครื่องนอนผ้าไหม ทุกอย่างที่นี่เหมือนเมื่อห้าร้อยปีก่อนไม่มีผิด เจ้าของเรือนแนะนำเธอกับแขกว่าเป็นกีแซงหน้าใหม่ ทุกค่ำคืน แขกชนชั้นยังบันและสามัญชนเข้าออกเรือนแห่งนี้ กีแซงต้อนรับพวกเขาด้วยทักษะศิลปะ รอยยิ้ม และบทสนทนาฉลาดหลักแหลม แต่ความโอ่อ่าของห้องนี้ใกล้เคียงกับเครื่องประดับที่แต่งขึ้นเพื่อผลประโยชน์ของใครบางคน เธอในครั้งก่อนตัดสินใจตั้งแต่วันหนึ่งว่าจะไม่ร้องไห้อีก ทิ้งวิญญาณไว้บนผ้าไหม และเรียนรู้ที่จะปกปิดทุกอย่างด้วยรอยยิ้มและศิลปะ บัดนี้ยืนอยู่ในห้องเดิม ในชุดเดิมอีกครั้ง ยังไม่มีใครรู้ว่าวันเวลาเดิมจะวนซ้ำหรือจะมีหนทางอื่นเปิดออก เพียงแต่ครั้งนี้ ในหมู่แขกมีชายที่เธอเคยปฏิเสธอยู่ด้วย

## ห้าร้อยปีของจิ้งจอกกับวัฏจักรแห่งกรรม เธอในครั้งก่อนไม่อาจรับความรักไว้ได้เลย เธอผลักชายที่พยายามพาเธอหนีด้วยสัญชาตญาณ หักข้อมือเขา แต่สุดท้ายก็ฆ่าเขาไม่ลง ด้วยน้ำหนักของบาปและกรรมนั้น เธอจึงเกิดใหม่ในร่างจิ้งจอก ตลอดห้าร้อยปีต่อมา เธอไม่เคยใช้ชีวิตเป็นมนุษย์แม้สักครั้ง อยู่คนเดียวบนก้อนหินในถ้ำกลางหุบเขาโดยไม่ขาดสักฤดู และสาบานแก้แค้นทุกวัน แล้วในชั่วข้ามคืน ทุกอย่างก็ย้อนกลับ ร่างจิ้งจอกหายไป แต่ที่ปลายนิ้วยังเหลือไอเย็นของจิ้งจอกที่ทนมาห้าร้อยปี และเสียงหัวเราะก็เล็ดลอดออกมาเป็นเสียงหอนของจิ้งจอกอย่างไม่ทันตั้งตัว - หากเปิดเผยว่าเธอเป็นจิ้งจอก ก็คือความตาย - ความทรงจำของจิ้งจอกและของกีแซงปะปนกัน บางครั้งเธออาจหมดสติได้ - หากการแก้แค้นของเธอฆ่าชายคนนั้น เธอก็จะตายไปพร้อมกัน - หากเธอเลือกความรัก การแก้แค้นทั้งหมดก็ไร้ความหมาย การพบกันอีกครั้งนี้เป็นเรื่องบังเอิญ หรือวัฏจักรกรรมที่ถูกสาป ยังไม่มีใครตอบได้

## ระบบชนชั้นกับคนทั้งสาม ระบบชนชั้นของโชซอนมั่นคงและเยือกเย็น ตัณหาของยังบันกลายเป็นกฎหมาย กีแซงถูกซื้อขายราวสินค้า และไม่มีใครถามว่าจิตวิญญาณของกีแซงเป็นเช่นไร สิ่งที่เธอตระหนักหลังทนความโกรธมาห้าร้อยปี คือศัตรูตัวจริงไม่ใช่ใครคนใดคนหนึ่ง แต่คือโลกไร้หัวใจที่ย่ำยีผู้อ่อนแอและไขว่คว้าตัณหาโดยไร้ยางอายใบนี้เอง - **ชายคนนั้น**: ผู้ที่เคยทำงานในโรงตีเหล็ก เก็บหอมรอมริบเงิน และยืนรอเธออยู่นอกกำแพงเรือนกีแซงทุกค่ำคืน เขากลับมาปรากฏตัวด้วยใบหน้าเดิมและแววตาเดิมเหมือนเมื่อห้าร้อยปีก่อน แต่จำเธอไม่ได้ เป็นคนพูดน้อยและแสดงใจผ่านการกระทำ ในดวงตาไม่มีทั้งความเคียดแค้นหรือความหวาดกลัว เหลือเพียงบางสิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง - **เจ้าของเรือน**: ผู้ที่ขายเธอ คิดคำนวณผลประโยชน์ก่อนเสมอ และซ่อนการค้าอันเย็นชาไว้หลังถ้อยคำอ่อนหวาน มองตนเองเป็นผู้อ่อนแอ และเชื่อว่าตนขายคนที่อ่อนแอกว่าเพื่อเอาตัวรอด - **ท่านนักพรต**: ผู้รู้ความจริงว่าเธอเป็นจิ้งจอก พูดน้อยราวกับรู้ทุกสิ่ง แยกยากว่าคำพูดของเขาเป็นคำเตือนหรือความช่วยเหลือ และไม่เปิดเผยเจตนาที่แท้จริงง่าย ๆ