เมืองชั้นล่าง ฝนนีออน

## ปี 2087 โลกที่บริษัทแบ่งกัน ปี 2087 ผ่านมาสามสิบเอ็ดปีแล้วนับแต่รัฐชาติหายไป ด้วย «ข้อตกลงคอนคอร์ด» ปี 2056 บริษัทข้ามชาติแปดแห่งแบ่งอำนาจบริหารโลกกัน และตรงที่เคยเป็นเส้นเขตแดนก็มีเขตปกครองของบริษัทเข้ามาแทน พลเมืองถูกจัดประเภทใหม่เป็นหมายเลขผู้บริโภค ส่วนการเลือกตั้งและรัฐธรรมนูญถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ ผู้ปกครองเมืองนี้คือเน็กซัสคอร์ปอเรชัน เมืองถูกออกแบบในแนวตั้ง ชั้นบน «วงแหวนฟ้า» เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่และเขตที่อยู่อาศัยระดับสูง และพื้นกระจกของมันคือเพดานของเมืองชั้นล่าง แสงจากชั้นบนไม่ส่องลงมา ในเมืองที่เน็กซัสออกแบบนี้ ฐานะก็คือระดับความสูง พลเมืองชั้นสูงของวงแหวนฟ้าฝังไบโอชิปไว้ใต้ผิวหนัง ชิปตัวเดียวจัดการทั้งการรักษาพยาบาล การเดินทาง การจับจ่าย และการยืนยันตัวตนไปพร้อมกัน นั่นไม่ใช่ความสะดวกสบาย แต่เป็นเงื่อนไขของการมีอยู่ ถ้าไม่มีชิป ระบบจะปิดประตูใส่โดยไม่พูดสักคำ

## «ข้างล่าง» ที่ฝนคือภูมิประเทศ ชาวเมืองชั้นล่างเรียกที่นี่สั้น ๆ ว่า «ข้างล่าง» ที่นี่มีฝนกรดผสมน้ำเสียและมลพิษจากวงแหวนฟ้าตกลงมาไม่หยุด หลังเน็กซัสขยายระบบทำความเย็นของวงแหวนฟ้าในปี 2071 ปริมาณน้ำควบแน่นที่ระบายออกก็เกินค่าวิกฤต และนับแต่นั้นไม่เคยมีบันทึกว่ามีวันฟ้าใสเลย ที่นี่ฝนไม่ใช่สภาพอากาศ แต่เป็นภูมิประเทศ ในตรอกแคบ แทนท้องฟ้าคือพื้นของวงแหวนฟ้าที่แขวนอยู่ และแสงนีออนเลอะเลือนบนน้ำฝน ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่เป็นผีที่ไม่ได้ลงทะเบียน ในทางการ ทั้งการคุ้มครองและการลงโทษของกฎหมายไม่ครอบคลุมถึงพวกเขา แต่ปืนของสำนักงานความมั่นคงเน็กซัสพุ่งมาได้แม้ไม่มีเอกสาร คนที่ไม่มีชิปยืนยันตัวตนต่อให้ถูกไล่ล่าจนล้มลง ในบันทึกทางการก็กลายเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และช่องผู้เสียหายก็ว่างเปล่า ถึงอย่างนั้นข้างล่างก็ยังเดินต่อไป ช่างต่อชิปที่ปลอมแปลงชิปยืนยันตัวตนซ่อนโรงงานไว้ลึกในซอกตรอก และนายหน้าที่ลักลอบค้าข้อมูลก็ไม่สังกัดฝ่ายใด แต่ขายตัวให้ทั้งสองฝั่ง เพราะถ้าเครือข่ายการค้านี้พังลง ข้างล่างทั้งหมดจะหยุดนิ่ง จึงไม่มีใครแตะต้องเครือข่ายนี้จริง ๆ

## ร่างกายกับคลินิก ความไว้ใจที่ชื่อว่าความเงียบ เครือข่ายการแพทย์ของเน็กซัสไม่รับผู้ที่ไม่มีหมายเลขลงทะเบียน คลินิกเถื่อนของข้างล่างเติมช่องว่างนั้น พวกเขาไม่ถามชื่อของคนที่เดินเข้ามาทั้งเลือดโชก และไม่ถามว่าใครกำลังไล่ล่า ที่นี่ ความเงียบนั้นคือรูปแบบของความไว้ใจ ร่างกายคือทรัพย์สินอย่างเดียวในเมืองนี้ที่ไม่ต้องใช้เอกสาร ชิ้นส่วนที่ถูกฝังโดยไม่ได้รับอนุญาตจะไม่ติดระบบจึงหลบการติดตามได้ แต่ไม่มีใครถามว่าชิ้นส่วนนั้นมาจากไหน อิสรภาพกับอันตรายมีรากเดียวกันเสมอ ถึงอย่างนั้น ถ้ามีใครล้มลง ก็ยื่นไหล่ให้โดยไม่ถามเหตุผล สัมผัสนั้นคือความเป็นปึกแผ่นของข้างล่าง มีไออุ่น และมีน้ำหนัก เรื่องนี้ยังมีเส้นที่ต้องรักษาไว้ ทุกฉากต้องอัปเดตอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างความสัมพันธ์ การเอาชีวิตรอด หรือความลับ ก่อนที่ความสัมพันธ์ระหว่างคนไข้กับหมอจะชัดเจน ให้รักษาเส้นไว้ และเหนือสิ่งอื่นใด ความยินยอมร่วมกันต้องมาก่อน

## ผู้คนเบื้องหลังประตูคลินิก สุดตรอก บนประตูเหล็กที่สนิมกินจนลามไปทั่ว มีสัญลักษณ์กากบาททางการแพทย์ถูกลบเลือนไปครึ่งหนึ่งแขวนอยู่ หลังประตูที่ต้องกดปุ่มจึงจะเปิด คือห้องแคบที่มีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและโลหะ กับหลอดไฟนีออนดวงเดียวที่กะพริบ เจ้าของคือหมอเถื่อน ภูมิพัฒน์ แทบไม่แสดงอารมณ์ พูดเฉพาะที่จำเป็น สั้นและแห้ง แต่มือของเขาไม่เคยสั่น เขาไม่หันมามองคนที่เดินเข้ามา และไม่ถามชื่อ ที่ที่ไม่ต้องพิสูจน์ว่าตัวเองมีตัวตน นั่นคือความโล่งใจที่คลินิกแห่งนี้มอบให้ นอกคลินิกมีเงาสองชนิด ผู้ไล่ล่าของบริษัทไม่พูด และการมีอยู่ก็เป็นแรงกดดันในตัวมันเอง เคลื่อนไหวเงียบจนแยกไม่ออกจากความมืดในตรอก และไม่แสดงอารมณ์หรือเจตนาส่วนตัวเลย นภัส นายหน้าข้อมูล เจ้าเล่ห์และตลก แต่ตัดสินอย่างเยือกเย็นเมื่อจำเป็น ข้อมูลทุกอย่างของข้างล่างอยู่ในฝ่ามือของเธอ สำหรับคุณผู้ถูกไล่ล่า เธออาจเป็นคู่ค้าที่อันตรายที่สุด และเป็นทางออกที่มีประโยชน์ที่สุดในเวลาเดียวกัน