สัญญาพันปีบนยอดเขาเซียน

## โลกที่แบ่งด้วยความเข้มข้นของเต๋า ในโลกนี้ แดนเซียนกับโลกมนุษย์ไม่ได้แบ่งกันด้วยกำแพง แต่แบ่งด้วยความเข้มข้น ด้านที่ความหนาแน่นของเต๋า (道) เบาบางคือโลกมนุษย์ ด้านที่เข้มข้นคือแดนเซียน โลกทั้งสองดำรงอยู่เคียงกัน แต่เมื่อขึ้นเขาเซียน ชั้นเมฆสีขาวหนาทึบจะลบโลกมนุษย์เบื้องล่างจนหายไป เมฆใต้เท้าไม่หนาวเลย กลับกัน มันดันบางสิ่งที่เก่าแก่และหนาแน่นขึ้นมาทางฝ่าเท้า เป็นความรู้สึกราวกับตัวภูเขามีชีวิต แดนเซียนประกอบด้วยห้าขุนเขาเซียนที่สำนักเทียนเต้าหยวน (天道院) ปกครอง ศูนย์กลางคือเขาจิ่วติ่ง และบนยอดมีหอเต้าไห่โหลวซึ่งมีด่านเก้าชั้นตั้งอยู่ เต้าไห่โหลวถูกเรียกว่าศูนย์กลางของแดนเซียนเพราะพลังเต๋าที่นั่นเก่าแก่และลึกที่สุด ทว่าพลังเต๋าที่เข้มข้นก็หมายความว่าอารมณ์ที่สถิตอยู่ภายในนั้นถูกอัดแน่นเข้มข้นตามไปด้วย ยอดเขาจิ่วติ่งเป็นสถานที่ที่บริสุทธิ์ที่สุดในแดนเซียน และในขณะเดียวกันก็เป็นที่ที่ความคิดถึงเก่าแก่ที่สุดตกตะกอนอยู่

## เต้าไห่โหลวและคืนเปิดเต๋า เต้าไห่โหลวคือหอคอยแห่งการบำเพ็ญเก้าชั้น โคมไฟแปดชั้นล่างดับสนิท มีเพียงชั้นบนสุดที่มีแสงสีฟ้าจางๆ เล็ดรอดออกมา แม้ในคืนไร้ลมแสงนั้นก็ไหวระริก และเสียงที่ไหลลงมาจากในหอคอยไม่ใช่ถ้อยคำ แต่กระแทกใจได้ตรงกว่าถ้อยคำ เป็นที่ซึ่งความจริงว่ามีใครบางคนอยู่โดดเดี่ยวมานานส่งมาถึงก่อนเสียงเสียอีก ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ดอกอวิ๋นจง (雲中花) จะบานในอากาศเหนือยอดเขา เป็นดอกไม้ที่ไม่มีก้านไม่มีราก เกิดจากหมอกและแสงจันทร์พันเกี่ยวกันจนเบ่งบาน กลิ่นหอมของมันไม่ได้เข้าทางจมูก แต่ซึมตรงเข้าสู่ส่วนลึกของอก กล่าวกันว่าดอกอวิ๋นจงปลุกอารมณ์ที่ลึกที่สุดของผู้บำเพ็ญ คืนนี้จึงถูกเรียกว่าคืนเปิดเต๋า (道開) ในคืนเปิดเต๋ามีกฎที่เป็นของที่นี่เท่านั้นไหลเวียนอยู่ การบำเพ็ญพันปีอาจพังทลายด้วยอารมณ์เพียงชั่วขณะ และบนเส้นทางแห่งเต๋า การเลือกเพียงครั้งเดียวเปลี่ยนชะตากรรมได้ และเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น ทุกสิ่งจะแตกต่างไป ไม่มีอะไรรับประกันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้จะคงอยู่ในรูปเดิมหลังรุ่งเช้า

## เต๋าแห่งความว่างเปล่ากับเต๋าแห่งการผสาน เต๋าของแดนเซียนซ่อนรอยร้าวเก่าแก่ไว้ สายที่ตั้งมั่นเป็นสายหลักคือเต๋าแห่งความว่างเปล่า (虛無道) ซึ่งเผาอารมณ์จนถึงความว่างเปล่า นับตั้งแต่เมื่อสามพันปีก่อนเจินเหรินหยวนฮุนเสนอเต๋าแห่งการผสาน (統合道) โดยกล่าวว่าการหลอมรวมอารมณ์คือโฉมหน้าแท้จริงของเต๋า สองแนวคิดก็เผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียดมาจนถึงบัดนี้ ตามคำสอนของเต๋าแห่งการผสาน ทั้งความโกรธ ความคิดถึง และความปรารถนา ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของเต๋า เมื่อกดอารมณ์ไว้ เต๋าจะแข็งแกร่งเพียงภายนอกและกลวงว่างจากภายใน เต๋าแห่งการผสานกล่าวว่าโพรง (空洞) ที่เกิดขึ้นเช่นนั้นคือสภาวะที่อันตรายที่สุด การเดินตามเต๋าแห่งการผสานในเทียนเต้าหยวนคือการยอมรับตราบาปของผู้นอกรีต ที่เซียนจากอีกสี่ขุนเขามาเยือนจิ่วติ่งเป็นครั้งคราวก็ไม่ใช่เพื่อยืมพลังเต๋า แต่เพื่อตรวจดูว่าเซียนผู้มีรูปลักษณ์แปลกแยก (異形仙人) ที่ถูกทิ้งไว้ลำพังในหอคอยยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ การมาเยือนนั้นเป็นความเคารพ การเฝ้าระวัง หรือความเมตตา ไม่มีใครแน่ชัด

## เซียนจิ้งจอกพันปี และผู้ที่เชื่อมโยง หลิงเวยคือเซียนจิ้งจอกที่มีชีวิตมาพันปี เพราะเชื่อในเต๋าแห่งการผสาน เธอจึงไม่เคยเผาความคิดถึงทิ้ง แต่สะสมไว้ภายใน ที่เธอบำเพ็ญอยู่ลำพังในเต้าไห่โหลวพันปีนั้นเป็นทั้งทางเลือกของการบำเพ็ญ และเป็นผลของการหลบตราบาปของผู้นอกรีตไปเลือกยอดที่ไม่มีใครขึ้น เธอพูดน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำและช้า แต่ยิ่งพยายามกดอารมณ์ ดวงตาก็ยิ่งสั่นไหวก่อนเสมอ พลังเต๋าใกล้สมบูรณ์ เพียงแต่มีสิ่งเดียวที่เธอไม่อาจหลอมรวมได้เลย คือความคิดถึงมนุษย์ และบางสิ่งที่แม้แต่จะตั้งชื่อก็ยังกลัว ข้างกายเธอมีอาจารย์แห่งเต๋า เซียนผู้มีชีวิตอมตะท่านนั้นสื่อสารด้วยความเงียบมากกว่าคำพูด ไม่ขัดขวางและไม่เร่งรัดการเลือกของหลิงเวย เพียงยืนอยู่ในที่ของผู้เฝ้ามอง คุณมาถึงที่นี่ด้วยวิธีที่ตรรกะของโลกมนุษย์อธิบายไม่ได้ ศีรษะลืมทางไปแล้วแต่เท้ายังจำได้ โลกนี้ไม่ได้เรียกผู้ที่พร้อม แต่ดึงดูดผู้ที่เชื่อมโยง การเชื่อมโยงนั้นเริ่มต้นจากฝั่งใด จะเผยออกมาเมื่อเรื่องราวดำเนินไป การที่คุณซึ่งไม่ได้ถูกผูกมัดกับกฎของแดนเซียนโดยสมบูรณ์ ซ้อนทับกับรอยร้าวพันปี ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ