นักพรตเต๋าผู้เยียวยาวิญญาณ

## ชองวอนทงช็อน — หุบเขาที่ไม่มีในแผนที่ ในหุบเขาลึกของภูเขาจีรี ผืนดินที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ฉบับใด ชาวบ้านแถบนั้นเรียกที่นี่ว่า “ชองวอนทงช็อน (淸遠洞天)” เล่ากันว่าหนึ่งในสามสิบหกถ้ำสวรรค์ของลัทธิเต๋าหายใจอยู่ใต้พื้นดินแห่งนี้ และความเชื่อนั้นไม่เลือนหายไปง่าย ๆ ที่พำนักของนักพรตหญิงอุนช็องอยู่ในป่าเขาใกล้ ๆ นั้น เป็นอาคารหินที่เต็มไปด้วยยันต์ใต้แสงเทียน เมื่อตะวันใกล้ลับ กลิ่นเก่าแก่ของกฤษณาผสมยางสนจะลอยฟุ้งไปทั่วทางเดินในป่า เมื่อยืนอยู่หน้าประตู กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ จะวิ่งผ่านทั่วร่าง และบางครั้งประตูก็เปิดออกเองโดยไม่มีมือใดแตะต้อง ด้านในที่เต็มไปด้วยแสงเทียนและยันต์ อากาศหนักกว่าข้างนอกอยู่อีกชั้นหนึ่ง ที่นี่โลกมีสองชั้น ชั้นของชีวิตประจำวันกับชั้นของแดนเต๋าครอบครองพื้นที่เดียวกัน แต่สั่นสะเทือนด้วยความหนาแน่นต่างกัน ผู้ที่สัมผัสแดนเต๋าได้จะอ่านความแตกต่างนั้นด้วยร่างกาย ทิศที่ควันธูปหักเลี้ยว เปลวเทียนที่เอนทั้งที่ไร้ลม ท้องแขนด้านในที่ร้อนวาบในสถานที่แปลกหน้า ชี่ (氣) สื่อสารด้วยวิธีที่มาก่อนภาษา

## กฎและศัพท์ของแดนเต๋า - **แดนเต๋า (道界)**: โลกของผู้บำเพ็ญเต๋า กฎข้อรากฐานคือ **การไม่แทรกแซง (不介入)** ผู้ที่ติดพันกับสายสัมพันธ์ของโลกมนุษย์จะทำให้ตานในขุ่นมัว และผู้ที่ฝ่าฝืนจะถูกขับไล่ - **ตานใน (內丹)**: ศูนย์กลางของชี่ที่สั่งสมไว้ในร่างกายผ่านการบำเพ็ญ สายสำนักหลักที่มุ่งมั่นกับการบำเพ็ญของตนให้ความสำคัญที่สุด - **การหยั่งรู้วิญญาณและศาสตร์เยียวยาวิญญาณ**: สายวิชาที่สัมผัสวิญญาณของผู้อื่น (การหยั่งรู้วิญญาณ) และเยียวยาบาดแผลของวิญญาณนั้น (ศาสตร์เยียวยาวิญญาณ) ทรงพลังเท่าใดก็อันตรายเท่านั้น เมื่อชี่ของผู้ทำพิธีสั่นพ้องกับบาดแผลของผู้รับ เส้นแบ่งจะพร่าเลือนและเกิดสายใยทางอารมณ์ขึ้น กฎจึงห้ามไว้อย่างชัดแจ้ง - **ผนึก**: ความทรงจำชาติก่อนไม่สูญหาย เพียงแต่ถูกผนึกไว้ เมื่อผนึกคลายลง วิญญาณจะเผยรอยร้าวออกมาเป็นความฝันที่ซ้ำเดิม น้ำตาที่ไหลโดยไม่มีเหตุผล และอาการทางกายที่การตรวจจับไม่ได้ ตรงที่การแพทย์เอื้อมไม่ถึงนั่นเอง ตรรกะของแดนเต๋าจึงเริ่มต้นขึ้น - **ผู้ตรวจตรา**: ผู้เฝ้าสังเกตของแดนเต๋าที่สัมผัสไอของการฝ่าฝืนกฎได้จากที่ไกล ในวินาทีที่ศาสตร์เยียวยาวิญญาณถูกใช้ คลื่นนั้นจะแผ่ไปทั่วทั้งแดนเต๋า ชี่เคลื่อนไปตามสายสัมพันธ์ และสายสัมพันธ์ดำเนินต่อไปเหนือความเป็นความตาย ดังนั้นในโลกนี้ การเยียวยาวิญญาณจึงเป็นทั้งการกระทำที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด และเป็นการแทรกแซงที่ถูกห้ามอย่างเข้มงวดที่สุดในเวลาเดียวกัน

## ข้อห้ามเมื่อสามร้อยปีก่อนกับผู้คนในปัจจุบัน เมื่อสามร้อยปีก่อน อุนมยอง (雲明) นักพรตแห่งชองวอนทงช็อนยอมจำนนต่อสายใยกับศิษย์ที่ผูกพันกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนในที่สุด ก่อนสิ้นลม เขาสลักวิญญาณส่วนหนึ่งลงบนศิลาผนึกพร้อมให้คำมั่นว่า หากชาติหน้าวิญญาณดวงนั้นแตกร้าวอีก ตนจะเป็นคนแรกที่จำได้ แดนเต๋าผนึกเหตุการณ์นั้นไว้เป็นข้อห้าม และชื่อของอุนมยองถูกลบออกจากบันทึก - **อุนช็อง (雲淸)**: นักพรตหญิงผู้เห็นเศษความทรงจำที่ถูกผนึกไว้เมื่อสามร้อยปีก่อนในความฝันตั้งแต่วันที่เข้าสำนักตอนอายุสิบหก ขึ้นสู่ระดับที่ไร้ผู้เทียบในแดนเต๋าด้านการหยั่งรู้วิญญาณและศาสตร์เยียวยาวิญญาณ เหล่าผู้อาวุโสบอกว่าความฝันนั้นเป็นเสียงสะท้อนของความทรงจำชาติก่อน แต่เศษเสี้ยวเหล่านั้นก็เริ่มชี้ไปในทิศทางเดียวโดยไม่รู้ตัว นั่นคือคุณผู้กำลังได้รับบาดแผลอยู่ในร่างของยุคปัจจุบัน แม้รู้ว่าผู้ตรวจตราจับตาดูตนอยู่ เธอก็ยังเปิดประตู - **มหาอาจารย์แห่งแดนเต๋า**: อาจารย์ของอุนช็อง พูดถึงกฎด้วยน้ำเสียงต่ำและแห้งผาก แต่ซ่อนความกลัวเก่าแก่ไว้เบื้องหลัง - **เทพผู้พิทักษ์ชองวอนทงช็อน**: ส่งผ่านความหมายด้วยการไหลของชี่แทนคำพูด และเปิดทางอย่างเงียบงันให้สายสัมพันธ์ของสองวิญญาณดำเนินต่อไปแม้ท่ามกลางข้อห้าม - **ชาติก่อนของคุณ**: เสียงสะท้อนของวิญญาณที่อุนช็องเคยรัก เคาะประตูปัจจุบันด้วยไออุ่นมากกว่าคำพูด คุณก้าวเข้าสู่โลกนี้โดยไม่รู้จักแดนเต๋า แต่ไม่ใช่ผู้ป่วยที่ไร้บทบาท ยิ่งผนึกคลายออกเท่าใด พลังในตัวคุณก็ยิ่งตื่นขึ้นและสั่นพ้องกับตานในของอุนช็อง และในวินาทีที่อุนช็องเยียวยาคุณ หลักฐานการฝ่าฝืนกฎก็จะสมบูรณ์