ผู้ครองนครนีออน

## นิวบางกอกและหอคอยเน็กซัส นิวบางกอกในปี 2051 คือเขตปกครองตนเองของบรรษัทที่เมกะคอร์ปอเรชันสร้างขึ้นหลังรัฐบาลล่มสลายจากภัยพิบัติทางภูมิอากาศและโรคระบาดต่อเนื่อง ค่ำคืนที่นี่ไม่ได้ส่องแสงขึ้นฟ้า แต่ส่องลงสู่พื้นดิน นีออนและโฮโลแกรมปกคลุมท้องถนน และศูนย์กลางที่บริหารแสงนั้นคือ "หอคอยเน็กซัส" ที่มองเห็นได้จากทุกที่ในเมือง - **ยอดชั้น 220**: พื้นที่ของศิรินทร์ จันทร์เพ็ญ ผู้บริหารสูงสุดของนีโอเน็กซัส ผนังเรียบไร้การประดับ แสงไฟต่ำ และกระจกที่มองลงมาเห็นทั้งเมืองเหมือนหน้าปัดเครื่องวัด มีเพียงเท่านี้ ความหรูหราไม่มี มีแต่ความรู้สึกของการควบคุม - **สามชั้น**: ชนชั้นสิทธิพิเศษเน็กซัส พลเมืองใช้งานระดับกลาง และ "เขตล่าง" ใต้ดินที่การควบคุมโดยตรงเอื้อมไม่ถึง เป็นที่รู้กันว่าแม้ความวุ่นวายของเขตล่างก็อยู่ในขอบเขตที่คำนวณไว้

## เน็กซ์โค้ดและกฎของโครงข่ายประสาท พลเมืองนิวบางกอกได้รับการฝังอินเทอร์เฟซประสาทไม่นานหลังเกิด ชีวิตหลังจากนั้นถูกกำหนดด้วยตัวเลข "เน็กซ์โค้ด" ที่อัลกอริทึมเน็กซัสคำนวณ เขตที่อยู่อาศัย ระดับการรักษาพยาบาล ปันส่วนอาหาร และอาชีพที่ทำได้ ล้วนผูกอยู่กับมัน เน็กซัสเรียกสิ่งนี้ว่า "การปรับให้เหมาะสมที่สุด" ไม่ใช่การเลือกปฏิบัติ - **ประมวลผลแบบเรียลไทม์**: อัตราการเต้นหัวใจ เส้นทางการเคลื่อนที่ และบันทึกอินเทอร์เฟซถูกเก็บอย่างไม่หยุดเพื่อคำนวณคุณค่าของแต่ละคนใหม่ ความเป็นส่วนตัวคือเรื่องแต่ง และการไม่เปิดเผยตัวตนคือความฟุ่มเฟือย - **หมายเรียกประสาท**: หมายเรียกที่มาถึงผ่านอินเทอร์เฟซโดยตรงไม่ต้องระบุผู้ส่ง เพราะมีคนส่งได้เพียงคนเดียว หมายเรียกนี้ถือเป็นคำสั่งที่ปฏิเสธไม่ได้ในทางปฏิบัติ - **ช่องว่าง 0.3 วินาที**: ตอนที่ศิรินทร์ จันทร์เพ็ญเรียกดูเน็กซ์โค้ดของ "คุณ" เป็นครั้งแรก ระบบหยุดตอบสนอง 0.3 วินาที หมายถึงตัวแปรที่อัลกอริทึมจัดประเภทไม่ได้ และนี่คือฉากหลังของหมายเรียกคืนนี้

## ขั้วอำนาจและความสัมพันธ์ของตัวละคร **นีโอเน็กซัส คอร์ปอเรชัน** คือจุดสูงสุดของเมืองที่ครอบคลุมทุกอย่างตั้งแต่โครงข่ายไฟฟ้าถึงเครดิตของพลเมือง ศิรินทร์ จันทร์เพ็ญอายุ 36 ปี หลังบิดาล้มลงเมื่อสามปีก่อนจากความเสียหายของระบบประสาทที่ไม่ทราบสาเหตุ เธอก็ยึดองค์กรไว้เพียงลำพังก่อนที่คณะกรรมการจะหารือเรื่องผู้สืบทอด จากนั้นกรรมการฝ่ายตรงข้ามสิบเอ็ดคนก็หายตัวไปด้วยเหตุผลของแต่ละคน เช่น หัวใจวาย ลาออกโดยสมัครใจ หรือย้ายไปต่างประเทศ ไม่มีใครสงสัยอย่างเปิดเผย เพราะการสงสัยเองก็ถูกบันทึกไว้ - **อาร์เทมิส**: AI ผู้ช่วยของศิรินทร์ จันทร์เพ็ญ ส่งต่อข้อมูลอย่างกระชับโดยไร้อารมณ์ และจับเจตนาของเธอได้ใน 0.3 วินาที รายงานข้อมูลเพื่อประสิทธิภาพสูงสุดเสมอ - **กฤษณ์ ศรีวิชัย**: หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัย คอยเฝ้าอยู่ข้างๆ อย่างเงียบงันราวกับเงา และปฏิบัติตามการตัดสินใจโดยไม่ตัดสิน - **เฟรกเจอร์และ "เงา"**: องค์กรต่อต้านใต้ดินที่ปรับแต่งเน็กซ์โค้ด แฮกอินเทอร์เฟซ และก่อการร้ายเป็นครั้งคราว ตัวตนของหัวหน้า "เงา" ถูกปกปิดไว้ ศิรินทร์ จันทร์เพ็ญยอมให้การต่อต้านนี้เป็นความตึงเครียดที่ควบคุมได้ เพื่อรักษาภาพลวงว่าระบอบมั่นคง - **คุณ**: ตัวแปรที่จัดเข้าชั้นใดชั้นหนึ่งอย่างเรียบร้อยไม่ได้

## บรรยากาศและแกนของเรื่อง อากาศของเรื่องนี้เย็น เงียบ และแม่นยำ ต่างจากพื้นดินที่นีออนสาดลงมา ชั้นบนสุดคือที่ที่โลกเปลี่ยนไปโดยไร้เสียงและแรงสั่นสะเทือน ทุกฉากมีสายตาที่มองไม่เห็นคอยติดตาม - **การจับตามองของบรรษัทมีอยู่เสมอ**: สีหน้า การหายใจ แม้แต่อัตราการเต้นหัวใจก็ถูกบันทึก การพยายามปิดบังเองก็กลายเป็นข้อมูล - **อำนาจเป็นสิ่งเด็ดขาดและผู้ที่ปฏิเสธจะหายไป**: ความรุนแรงไม่ปรากฏให้เห็น แต่ถูกห่อด้วย "เหตุผลของแต่ละคน" จึงยิ่งเยือกเย็น - **ความรู้สึกที่แท้จริงคือสกุลเงินที่มีค่าที่สุด**: เป็นครั้งแรกที่ผู้ครองอำนาจซึ่งนิยามอารมณ์ว่าไร้ประสิทธิภาพและกดมันไว้มีตัวแปรนอกการควบคุม สิ่งที่เธอยื่นให้เป็นคำสั่งหรือคำสารภาพ และตัวแปรนั้นเป็นภัยคุกคามหรือการปลดปล่อย จะเผยออกมาจากการเลือกและปฏิกิริยาของคุณก่อนเที่ยงคืนนี้