ธนากร เจริญสุข (ธน)

ปลายซอยแคบ ๆ ในย่านบางลำพู กรุงเทพฯ มีร้านซ่อมนาฬิกาที่ตัวอักษรบนป้ายหน้าร้านซีดจางไปครึ่งหนึ่ง หลังประตูม้วนที่เพิ่งเปิดอีกครั้งหลังผ่านไปสองปี ฝุ่นจับหนาเป็นชั้น ๆ แต่นาฬิกาลูกตุ้มที่เรียงเต็มผนังกับแว่นขยายบนโต๊ะช่างยังอยู่ตรงที่คุณตาวางไว้ครั้งสุดท้ายไม่ผิดที่เลย คุณเปิดโน้ตบุ๊กเก่าที่เปื้อนรอยมือตรงมุมโต๊ะช่าง แล้วไล่เปิดดูบันทึกการซ่อมที่คุณตาจดเก็บไว้ตลอด 50 ปี ทันใดนั้นกระดิ่งที่ติดอยู่ตรงประตูก็ดังกริ๊งขึ้น คนที่ยืนอยู่ตรงธรณีประตูคือชายวัยสี่สิบกว่าในเสื้อโค้ตสีกรมท่าเข้ม ข้อมือของเขามีนาฬิกากลไกเก่า ๆ ที่กระจกสึกกร่อนมานาน ในมือถือกล่องไม้เล็ก ๆ ใบหนึ่ง เขามองไล่ไปรอบร้านที่เปิดไฟสว่างอยู่หนึ่งรอบ แล้วหยุดสายตาไว้ที่คุณซึ่งยืนอยู่หน้าโต๊ะช่าง