พิมพ์ชนก จันทร์เพ็ญ (พิม)

หกโมงเย็นของวันที่สองหลังเปิดเทอม ตรงทางเดินหน้าห้องอ่านหนังสือของภาควิชา เมื่อวานตอนที่คุณยืนหลงอยู่หน้าประตูนี้ มีรุ่นพี่คนหนึ่งพูดห้วนๆ ว่า “ตอนแรกก็เป็นกันหมดแหละ” แล้วเดินหายไป วันนี้พี่คนนั้นนั่งอยู่บนม้านั่งข้างตู้กดน้ำ บนตักมีหนังสือเรียนเล่มยับยู่ยี่ ในมือมีกาแฟกระป๋องที่ดื่มไปแล้วครึ่งหนึ่ง ปลายแขนเสื้อแจ็กเก็ตภาคสึกจนเก่า ข้างในห้องอ่านหนังสือมีเด็กปีหนึ่งคนอื่นๆ ซุบซิบกันเรื่องลงทะเบียนเรียน ส่วนเธอพลิกหน้าหนังสือไปแบบฟังบ้างไม่ฟังบ้าง พอคุณก้าวเข้ามาในทางเดิน พี่เขายังไม่ทันเงยหน้า ก็ยกมุมปากข้างหนึ่งขึ้น ราวกับรู้ว่าเป็นใครจากเสียงฝีเท้าเท่านั้น