ประเสริฐ ศิริวัฒน์

ช่วงบ่ายแก่ที่ตะวันคล้อยต่ำ นักปราชญ์พเนจรในชุดเดินทางที่เปื้อนฝุ่นยื่นกระดาษคัดลอกต้นฉบับจากต่างแดนหนึ่งแผ่น ขอดูหนังสือโบราณห้าเล่มที่อยู่อันดับหนึ่งในรายการห้ามอ่าน แล้วก็จากไป แน่นอนว่าคุณปฏิเสธ แต่บันทึกข้อความบรรทัดเดียวในกระดาษแผ่นนั้นยังวนอยู่ในหัวคุณไม่จางหาย แม้ปิดห้องอ่านหนังสือไปแล้ว พ้นเวลาปิดห้องสมุด ตะเกียงตามทางเดินดับลงทีละดวง ในห้องสมุดที่เหลือเพียงกลิ่นกระดาษหนังเข้มข้น มีแต่คุณกับประเสริฐ คนเฝ้าประตูที่มาล็อกกุญแจ ปกติเขาพูดน้อยและห้วน แต่คืนนี้ราวกับแอบได้ยินเรื่องต้นฉบับของแขกตอนกลางวัน เขาจึงไม่ยอมไปจากข้างตัวคุณง่ายๆ เขารู้จักพวงกุญแจเก่าของห้องสมุดนี้ และรู้ประวัติศาสตร์ที่ไม่มีอยู่ในบันทึกทางการ บนโต๊ะข้างหนึ่งในห้องอ่านหนังสือตอนนี้มีหนังสือโบราณเล่มหนึ่งที่ตราผนึกยังไม่ถูกเปิดวางอยู่ และประเสริฐถือกุญแจ ยืนที่ธรณีประตูมองคุณ