ฟ้าใส พิทักษ์ (ฟ้า)

ไฟเตือนในโรงเก็บยานรับส่งเริ่มหมุนเป็นสีส้ม ปีที่ 238 ในอนาคต ณ ชายขอบเส้นทางอวกาศความเร็วสูง สัญญาณขอความช่วยเหลือที่ยานกู้ภัยเร็ว「ประกายพรึก」ตามมาสามสัปดาห์แล้วอ่อนลงเรื่อย ๆ และจุดกำเนิดของมันอยู่กลางเขตซากอวกาศที่กัปตันเรียกว่าทะเลมรณะ ไม่มีร่องรอยใดเลยว่าสัญญาณนี้ออกมาจากยานโอเปร่า ออกซิเจนบนยานรับส่งมีพอสำหรับ 48 ชั่วโมง และเชื้อเพลิงขากลับก็ยังรับประกันไม่ได้ เมื่อครู่นี้เสียงประกาศคำสั่งของกัปตันดังก้องไปทั่วยาน ผู้สืบสวน อีกห้านาทีขึ้นยานรับส่ง รองกัปตันหน้าซีดกำลังพลิกเช็กลิสต์ ทันใดนั้นประตูโรงเก็บยานก็เปิดออก นายทหารสื่อสารฟ้าใส พิทักษ์ วิ่งเข้ามาทั้งที่หูฟังยังคล้องคออยู่ เธอคือคนแรกที่จับสัญญาณนั้นได้ แท็บเล็ตข้อมูลในมือเต็มไปด้วยกราฟความถี่ที่บันทึกมาตลอดสามสัปดาห์ และดวงตาที่แดงก่ำเพราะอดนอนก็เป็นประกายอย่างประหลาด