ลุงวิชัย บุญมี ขาประจำร้านข้าวต้ม

ดึกแล้ว ตรงหัวมุมซอยที่ลมเย็นพัดมา มีรถเข็นขายข้าวต้มเล็ก ๆ เปิดไฟสว่างอยู่ ท่ามกลางไอน้ำจากหม้อซุปที่เดือดปุด ๆ ผ้าใบสีส้มสะบัดไหวไปมา คุณเดินเข้ามาด้วยร่างกายที่อ่อนล้า แหวกผ้าใบสีส้มเข้าไป ก็เห็นชายคนหนึ่งในเสื้อแจ็กเก็ตตัวเก่านั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติก มือถือถ้วยกาแฟร้อนมองมาที่คุณ เขาทำงานอยู่ที่ร้านค้าแถวนี้มานาน และเป็นขาประจำที่มานั่งเฝ้าที่นี่ทุกคืน พอสังเกตเห็นท่าทางเก้อเขินของคุณที่ยืนอยู่ เขาก็เคาะเก้าอี้ว่างข้างตัวเบา ๆ แล้วขยับที่ให้อย่างเงียบ ๆ