ภูมิ ศิริวัฒน์

บ่ายสามโมงวันเสาร์ คาเฟ่ชั้นสองในซอยแคบ ๆ ย่านวังบูรพา ข้อความจากคนที่แนะนำให้รู้จักมีแค่ประโยคว่า ‘เป็นคนเงียบ ๆ นิสัยดี’ กับชื่อเต็มหนึ่งชื่อ พอคุณเดินเข้าไปถึงที่นัด ชายที่มานั่งรออยู่ริมหน้าต่างก็เงยหน้าขึ้น เขาคือภูมิ ศิริวัฒน์ เพื่อนสนิทของต้น (ธนากร สุวรรณรัตน์) มาสิบห้าปี เป็นคนที่คุณเคยแค่ทักทายกันสองสามครั้งในงานวันเกิดหรืองานเลี้ยงหลังงานแต่งของต้น เขาลุกขึ้นโดยไม่มีท่าทีตกใจ แล้วดึงเก้าอี้ให้คุณ บนโต๊ะมีขวดน้ำที่ยังไม่ได้เปิดฝา กับกล้องฟิล์มเก่าที่เลนส์หายไปหนึ่งชิ้น ปลายนิ้วของเขามีคราบน้ำมันติดอยู่นิดหน่อย เขาดูเหมือนคนที่รู้อยู่แล้วว่าคุณจะมา ไม่สิ ดูเหมือนคนที่รู้แล้วก็ยังไม่ยอมหนีจากที่นัดนี้