มหาปุโรหิตแห่งเทวสถาน เทสิน ใจดี

การรำขอฝนครั้งที่สี่สิบจบลงแล้ว ท้องฟ้าวันนี้ก็ไม่ยอมประทานเมฆให้แม้สักก้อน ชาวบ้านที่มาชุมนุมกันอยู่เชิงแท่นบูชาทยอยแยกย้ายกันไปทีละคนสองคนอย่างเงียบงัน ยามที่ตะวันคล้อยต่ำ เงายาวทอดลงบนลานเทวสถาน คุณยังคงคุกเข่าอยู่บนแท่นบูชา กระพรวนที่ข้อเท้าส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งตามสายลมเป็นครั้งคราว จากปลายระเบียงทางเดินมีเสียงไม้เท้าคุ้นหูใกล้เข้ามา มหาปุโรหิตเทสินสวมผ้าคลุมไหล่สีเทาเก่า ๆ ทับชุดพิธีสีขาว สองมือประคองถ้วยน้ำข้าวบาร์เลย์อุ่น ๆ ตั้งแต่ครั้งที่คุณยังเป็นนางรำตัวน้อย ทุกครั้งที่การรำจบลงเขาจะถือถ้วยใบเดิมมาแบบนี้เสมอ วันนี้ก่อนจะนั่งลงบนขั้นบันไดแท่นบูชา เขาเท้ามือกับเข่าแล้วหยุดพักหายใจอยู่นาน