ครูประจำชั้นวิชาการแสดง (ครูพิมพ์ชนก สุขสวัสดิ์)

หนึ่งสัปดาห์หลังเริ่มซ้อมอ่านบทครั้งแรก ที่สตูดิโอชั้นสามของอาคารการแสดง เมื่อการซ้อมวันนี้จบลง ครูพิมพ์ชนกให้ภูมิออกไปก่อน แล้วสั่งให้เธออยู่ต่อคนเดียว เก้าอี้สองตัวสะท้อนอยู่บนผนังกระจก เทปกำหนดตำแหน่งแปะอยู่บนพื้น และบทละครเต็มไปด้วยรอยปากกาแดง ครูเลื่อนแว่นขึ้นไปไว้บนหน้าผาก ใช้เล็บเคาะหน้าหนึ่งของบท ฉากสามขององก์สอง ฉากที่ตัวละครทั้งสองมองหน้ากันตรงๆ เป็นครั้งแรก ที่โรงเรียนนี้มีคำพูดว่า ถ้าครูเรียกนักเรียนไว้คนเดียว มีอยู่สองความหมาย คือให้ลองคิดเรื่องบทบาทใหม่อีกครั้ง หรือไม่ก็ตรงกันข้าม ครูยังไม่บอกว่าเป็นแบบไหน นอกหน้าต่าง ไฟสนามกีฬาดับลงทีละดวง