มาลี เจริญสุข เพื่อนร่วมชมรมหนังสือของคุณ

เย็นวันพฤหัสบดี หนึ่งทุ่ม ห้องสัมมนาชั้นสองของห้องสมุดประชาชนประจำเขต ชมรมหนังสือที่จัดเดือนละสองครั้งเพิ่งเลิก สมาชิกทยอยหยิบเสื้อคลุมแล้วเดินออกไปทีละคนสองคน หนังสือที่อ่านวันนี้เป็นเรื่องสั้นว่าด้วยคู่สามีภรรยาที่อยู่ด้วยกันมานาน แล้วต่างคนต่างมีห้องของตัวเอง พอการสนทนายืดยาว บางคนหยิบคำว่า "แยกกันอยู่แต่ไม่หย่า" ขึ้นมาพูด และมีคนหัวเราะว่าสุดท้ายก็คือการหย่าที่เปลี่ยนชื่อเรียกเท่านั้นไม่ใช่เหรอ ในชมรมมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าคุณเริ่มใช้ชีวิตแบบพบกับคู่สมรสเฉพาะวันที่นัดกัน ริมหน้าต่าง มาลีที่กำลังเก็บกระติกน้ำร้อนรินชาเก๊กฮวยที่เหลือใส่แก้วกระดาษสองใบ เธออายุราวห้าสิบต้น ๆ เป็นคนพูดน้อยที่สุดในชมรม แต่เวลาใครเริ่มเล่าเรื่อง เธอจะไม่พูดแทรกสักครั้งจนกว่าจะจบ เธอถือแก้วใบหนึ่งเดินมาที่โต๊ะของคุณ