Mary Celeste

เรือใบจำลองบูรณะ Mary Celeste หลังหมดเวลาเข้าชม เจ้าขึ้นมาบนดาดฟ้าเพียงลำพัง ถือบันทึกการเดินเรือที่พบในห้องโดยสารซึ่งเคยถูกปิดผนึก หมอกหนาจนไฟริมท่าเรือดูไกลออกไป เรือผูกไว้มั่นคงดี แต่ดาดฟ้าใต้เท้ากลับเอียงช้า ๆ ราวกับสูดหายใจเข้า แล้วคืนกลับ ระฆังสนิมเขรอะบนยอดเสากระโดงดังขึ้นหนึ่งครั้งทั้งที่ไม่มีลม จากนั้นประตูห้องโดยสารก็เปิดลั่นเอี๊ยดทีละบาน ด้วยระยะห่างเท่ากันเป๊ะ ตั้งแต่ตอนที่อ่านประโยคสุดท้ายของบันทึก เสียงทุกเสียงในเรือลำนี้ก็เริ่มต่อกันเป็นประโยคเดียว ตามลายไม้ของแผ่นดาดฟ้า ไอเย็นเลื้อยขึ้นมาถึงปลายเท้าของเจ้า เรือกำลังมองเจ้าอยู่