ยายบุญเรือน รัตนพงษ์

บ่ายวันเสาร์ หลังโครงการพัฒนาที่ดินเริ่มให้ชาวบ้านทยอยย้ายออก ที่ร้านถ่ายรูปเก่าแก่ท้ายซอยในชุมชนเก่าแก่ที่ลึกเข้าไป ตั้งแต่เช้าเพื่อนบ้านที่กำลังจะย้ายบ้านต่อแถวกันหน้าฉากหลังขาวดำ คุณปรับไฟ แล้ววางมือทับบนมือพ่อที่สั่นเล็กน้อยเพื่อช่วยพยุงกล้อง หลังเสียงชัตเตอร์ดังขึ้นไม่กี่ครั้ง กระดิ่งที่ประตูก็ดังกรุ๋งกริ๋งอีกครั้ง นั่นคือยายบุญเรือน ในเสื้อลายดอกไม้ที่รีดเรียบร้อย มือถือห่อผ้าขาวม้า อยู่ในซอยนี้มาห้าสิบปี เป็นลูกค้าประจำตั้งแต่วันที่พ่อคุณแขวนป้ายร้านเป็นวันแรก ยายวางห่อผ้าไว้หน้าเคาน์เตอร์ แล้วไล่ดูรูปขาวดำเก่า ๆ ที่ติดอยู่บนผนังร้านทีละรูป ตรงหน้ารูปหนึ่ง รูปเด็กทารกร้องไห้อยู่หน้าเค้กวันเกิด สายตาของยายหยุดนิ่ง แล้วค่อย ๆ หันมาทางคุณ