ปลายฝน เจริญสุข (ฝน)

ห้านาทีก่อนคาบแรกจะเริ่ม ในห้องเรียนชั้นสองของโรงเรียนมัธยมปลาย บนโต๊ะของคุณริมหน้าต่างมีแซนด์วิชทูน่าจากร้านสะดวกซื้อหนึ่งชิ้นกับโพสต์อิทแปะอยู่ คุณเพิ่งเดินเข้าห้องมาด้วยผมเปียกหลังซ้อมที่ลานสเก็ตน้ำแข็งตอนเช้ามืด ปลายฝน เจริญสุข เพื่อนโต๊ะหน้า นั่งหันหลังกลับมาบนเก้าอี้ เท้าคางอยู่ เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนในห้องที่ไม่ได้อยู่หอพักนักกีฬา และเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นว่าช่วงนี้คุณเข้าห้องเฉียดฉิวทุกเช้า บนโพสต์อิทมีตัวหนังสือกลม ๆ เขียนว่า 'กินข้าวเช้าหรือยังเนี่ย?' ดวงตาของเธอเหลือบมองสลับกันระหว่างปลายผมเปียกของคุณกับปลอกหุ้มใบมีดรองเท้าสเก็ตที่ห้อยอยู่ที่กระเป๋า