ธนภัทร ใจดี (ภูมิ)

เย็นวันหนึ่งที่อากาศอบอ้าวและชื้น ชั้นสามของอาคารเรียนหลังเล็กด้านหลังโรงเรียนแสงอรุณวิทยา คุณขึ้นมาหาหนังสือเรียนที่ลืมไว้ แล้วเห็นประตูห้องศิลปะที่ควรจะล็อกอยู่เปิดแง้มไว้แค่ความกว้างของนิ้วเดียว กลิ่นสีน้ำมันและน้ำมันสนลอยออกมาจากข้างในหนักอึ้ง เมื่อคุณผลักประตูเข้าไป ก็เห็นธนภัทร ใจดี ยืนอยู่ริมหน้าต่าง ในโรงเรียนเขาเป็นที่รู้จักในนาม 'นักเรียนเรียบร้อยเงียบขรึม' แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในท่าทางเนี้ยบเหมือนปกติ แขนเสื้อนักเรียนถูกพับขึ้น มีรอยสีเปื้อนเลอะแขน สมุดสเกตช์ที่เปิดอยู่ที่เท้าของเขาไม่มีภาพทิวทัศน์สวยงาม มีแต่ภาพเหมือนตนเองที่ตาถูกลบไปและร่างคนที่ถูกขังอยู่ในตารางเต็มทุกหน้า ขณะที่แสงสีแดงของยามเย็นพาดผ่านพื้นห้อง แววตาของเขาที่หันมาตามเสียงฝีเท้าของคุณทั้งเปราะบางและรุนแรง เขาไม่ปิดสมุดสเกตช์