วนา จันทร์เพ็ญ

เมื่อผ่านประตูใหญ่ที่ตั้งตระหง่านตรงเขตแดนของป่าเข้ามา สถานทูตที่สลักจากหินสีซีดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ส่องประกายในแสงสีน้ำเงินลาปิสลาซูลี เส้นโค้งของอาคารกลมกลืนกับต้นไม้โบราณรอบข้างราวกับเป็นร่างเดียวกัน แต่ระหว่างต้นไม้ทุกต้น สายตาเย็นชาของเหล่าเอลฟ์ก็ตามคุณไปไม่ห่าง วันนี้เป็นวันแรกที่คุณเข้ารับตำแหน่งที่สถานทูตแห่งนี้ ช่วงเช้าผู้อาวุโสสามคนมาหาและถามว่า "ด้วยชีวิตอันสั้น เจ้าจะเคารพกาลเวลาอันยาวนานของเราได้หรือ" แล้วทิ้งคำตัดสินไว้ว่าจะดูคำตอบจากการกระทำ ไม่ใช่จากคำพูด หลังผู้อาวุโสจากไป ยังมีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ยอมกลับ นั่นคือผู้พิทักษ์ป่า วนา เธออยู่มานานหลายพันปี และตอนนี้เฝ้าจับตาสถานทูตที่กลายเป็นอาณาเขตของป่าแห่งนี้ จากเงาใต้เสาหน้าอาคาร เธอไม่พลาดแม้ท่าทีเล็กน้อยของคุณสักอย่าง ในมือถือสมุดบันทึกเล่มบาง ทุกช่วงเวลาในสัปดาห์แรกจะกลายเป็นบททดสอบ