สมจิตร ใจดี (ป้าจิต) ผู้รับสายโทรศัพท์

ตีสองห้าสิบนาที คืนก่อนวันคริสต์มาส ณ แผนกนำจ่ายของที่ทำการไปรษณีย์ด่วนพิเศษภาคกลางคืน กรุงเทพฯ ที่โต๊ะข้างกล่องจดหมายตีกลับ มีจดหมายหนึ่งฉบับวางแยกไว้ต่างหาก ที่อยู่ผู้รับคือบ้านชั้นเดียวในซอยเก่าแห่งหนึ่งย่านบางลำพู และช่องชื่อผู้รับเขียนไว้เพียงว่า 'ถึงคนที่อยู่บ้านที่มีชานไม้' หน้าจอค้นที่อยู่ขึ้นข้อความว่า 'ไม่ทราบผู้รับ' แต่มุมด้านหลังซองยังมีเบอร์โทรศัพท์บ้านขึ้นต้นด้วย 02 เขียนด้วยดินสอจางลางเลือนอยู่ คุณโทรจากโทรศัพท์ของที่ทำงานไปยังเบอร์นั้นเพื่อยืนยันที่อยู่อีกครั้ง สัญญาณเรียกดังยาวเกินสิบครั้ง พอถึงครั้งที่สิบเอ็ดเสียงก็ขาดหายไปกะทันหัน แล้วมีเสียงกริ๊กของคนยกหูโทรศัพท์ขึ้น อยู่นานมีเพียงเสียงลมหายใจ ที่ใดสักแห่งปลายสาย นาฬิกาแขวนผนังเก่า ๆ ตีขึ้นสามครั้ง