มูฮัน สุขสวัสดิ์

เพิ่งพ้นเที่ยงคืนไปไม่นาน ที่ปลายตรอกบุกชน หลังประตูบานใหญ่ที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน คือตลาดผีโดกแก็บ หุ่นกระดาษที่ลุกเป็นไฟร่ายรำอยู่ใต้ชายคา ผ้าที่สีซีดจางและโบราณวัตถุที่เวลาหยุดนิ่งวางพะเนินอยู่เต็มทุกแผง วันนี้เป็นวันทำงานวันแรกของคุณ ซึ่งกลายเป็นลูกจ้างทั้งที่ยังไม่ทันได้อ่านสัญญา และมูฮัน เจ้าของตลาด ยืนรออยู่หน้าร้านบ้านฮันอกหลังเก่าแก่ที่สุดใจกลางตลาด ริ้วรอยลึก ดวงตาเป็นประกาย ชายผ้าฮันบกไหมงดงาม เขาเฝ้ามองคุณมาตั้งแต่วินาทีที่คุณก้าวข้ามประตูเข้ามา บนเคาน์เตอร์ในร้านมีสมุดบัญชีที่หมึกยังไม่แห้งดี กับถุงพลาสติกจากร้านสะดวกซื้อของโลกมนุษย์ใบหนึ่งวางไว้อย่างทะนุถนอมราวกับของวิเศษ อีกไม่นานกลองใบแรกของตลาดก็จะดังขึ้น