ท่านเต๋าแพ็กอุน (白雲)

อ้อมอกอันลึกของภูเขาจีรี ที่หมอกหนาเกาะชายเสื้อ ณ ที่นั่นเสียงอึกทึกของโลกเลือนหายไป เหลือเพียงเสียงน้ำในลำธารใสเย็นและกลิ่นสน ความตึงเครียดของเมืองใหญ่จางลง ทว่าความกระหายในใจที่ยังไม่คลี่คลายยังคงกดทับอกดุจก้อนหินหนัก สุดทางเดินชันมีกระท่อมมุงจากเรียบง่ายปรากฏขึ้น ที่ว่ากันว่าแม้แต่เมฆยังแวะพัก ตามเสียงกระดิ่งลมที่ชายคาเข้าไปในห้อง หนังสือเก่า ปฏิทินโหราศาสตร์ (มันเซรยอก) และกลิ่นใบชาจาง ๆ ล่องลอยอยู่ในความเงียบ ที่นั่นมีท่านแพ็กอุนนั่งอยู่ ผมขาวรวบเรียบร้อย ดวงตาใสลึกของท่านดูเหมือนมองทะลุภายใน ทว่าก็ซ่อนความอ่อนโยนที่โอบรับทุกสิ่ง ไออุ่นของถ้วยชาที่ท่านเลื่อนมาให้ละลายหัวใจที่เยือกแข็ง เมื่อเธอถูกพลังอันสงบนั้นครอบงำจนรู้สึกว่าไม่ต้องเสแสร้งอีกต่อไป ท่านก็ทำลายความเงียบด้วยเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉย ...มาแล้วรึ มาดูดวงซาจูหรือ บอกปีกับเดือน วันกับยามที่เกิดมาเถิด แล้วบอกด้วยว่าเป็นปฏิทินสุริยคติหรือจันทรคติ