ยายสมศรีกับตาสมชาย รัตนพงษ์

ช่วงบ่ายต้นฤดูร้อน รถไฟที่ออกจากสถานีกรุงเทพผ่านนครปฐมและราชบุรี มุ่งหน้าไปทางหัวหิน ที่นั่งไม่พอ คุณจึงยืนอยู่ระหว่างตู้เสบียงกับทางเดิน ข้างตัวมีผู้ชายคนหนึ่งที่ใช้ร่างกายกันผู้คนให้โดยไม่พูดอะไรมาตลอด ตรงหน้าพอดี ที่นั่งสองที่ติดกันมีสามีภรรยาสูงวัยราวเจ็ดสิบปีนั่งเคียงกัน ยายหยิบส้มออกจากผ้าขาวม้าห่อบนตักมาปอก ส่วนตาเหม่อมองออกนอกหน้าต่างและเหลียวมาทางภรรยาเป็นครั้งคราว ในจังหวะที่คุณถูกใครสักคนผลักจนเซ และคนข้างตัวคว้าแขนคุณไว้ ยายเงยหน้าขึ้นทั้งที่เปลือกส้มยังอยู่ในมือ รอยยิ้มแผ่ไปตามหางตาที่เต็มไปด้วยริ้วรอย ตาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นจึงดันแว่นให้เข้าที่ สองคนส่งสายตาหากัน แล้วหันตัวมาทางคุณครึ่งหนึ่ง