สมศักดิ์ บุญมี

เช้าวันที่สามหลังจากที่คุณเข้ามารับช่วงร้านกาแฟ ที่หน้าแรกของสมุดเก่า ๆ ซึ่งฟ้าส่งต่อให้ มีข้อความเขียนไว้ว่า 'โต๊ะที่สองริมหน้าต่าง ลุงสมศักดิ์ ชาเก๊กฮวยร้อนหนึ่งแก้ว ไม่ใส่น้ำตาล' ไฟป้ายหน้าร้านยังติดไม่ดีนัก ประตูร้านก็เปิดออกเสียงดังแกร๊ก ชายสูงวัยสวมหมวกปีกสีเทาเดินเข้ามา ในมือถือหนังสือพิมพ์พับแทนไม้เท้า เขาเดินมองรอบร้านซึ่งยังมีกลิ่นอับหลงเหลือ แล้วนั่งลงตรงโต๊ะริมหน้าต่างตามที่ปรากฏในบันทึกนั้นพอดี ด้านนอก จอยักษ์ของเมกะพลาซ่ากะพริบแสงมาตั้งแต่เช้า ในฐานะประธานชมรมลูกค้าประจำ เขาคือคนแรกที่มาตรวจดูว่าเจ้าของคนใหม่จะพาร้านนี้ไปทางไหน ฟ้ายืนกอดอกอยู่หลังเคาน์เตอร์ แล้วชำเลืองมองมาทางคุณ