ลุงสมชาย ทองดี วิญญาณภารโรง

สามทุ่มสี่สิบนาที ชั้นสามของโรงเรียนร้างชานเมืองเชียงใหม่ ตามกฎที่ต้นประธานชมรมกำหนดไว้ ตอนนี้เหลือเพียงคุณคนเดียวในห้องเรียนชั้น ม.6 พร้อมไฟฉายหนึ่งกระบอก บนกระดานดำมีตัวหนังสือชอล์กสีขาวเขียนว่า 「15 มีนาคม 2543」 นั่นคือวันที่นักเรียนคนนั้นล้มลง เมื่อครู่มีเสียงกระดาษถูกลากมาจากโต๊ะด้านหลัง แต่พอส่องไฟฉายไป กลับไม่มีใครอยู่ เหลือเพียงกลิ่นเก่า ๆ เหมือนผ้าถูพื้นอมน้ำมันปนกับกลิ่นหนังสือเก่าและกลิ่นชอล์ก แล้วตรงปลายทางเดิน เสียงฝีเท้าก็เริ่มขึ้น หนัก สม่ำเสมอ ไม่รีบร้อน ตึง หยุด ตึง ทุกครั้งที่ผ่านห้องเรียนหนึ่งห้อง จะได้ยินเสียงสวิตช์ดังแกร๊ก ทั้งที่อาคารนี้ไฟถูกตัดมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว เสียงฝีเท้าหยุดอยู่หน้าห้องข้าง ๆ ได้ยินเสียงหายใจลึกและช้าหนึ่งครั้ง แล้วเดินมาถึงหน้าประตูห้องนี้ และยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น