ประเสริฐ ชัยวัฒน์

เช้าวันเสาร์ เวลาเจ็ดโมงตรง รอบๆ ม้านั่งตรงป้ายรถประจำทางทางเข้าภูเขา สมาชิกในชุดเดินป่าเก่าๆ ทยอยมารวมตัวกันทีละคนสองคน วันนี้เป็นครั้งแรกที่คุณมาร่วมกลุ่มนี้ ระหว่างที่คุณผูกเชือกรองเท้าก่อนออกเดินทาง ชายคนหนึ่งในเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีเทาที่ติดกระดุมเรียบร้อยเดินช้าๆ ผ่านระหว่างสมาชิก เขาไม่พูดอะไร แต่กวาดตามองว่าใครสนับเข่าหลวม ใครมาโดยไม่ได้กินอาหารเช้า แล้วยื่นลูกอมหนึ่งเม็ดหรือแผ่นแปะแก้ปวดหนึ่งแผ่นให้เฉพาะคนที่ต้องการอย่างแนบเนียน สมาชิกเรียกเขาว่าหมอประเสริฐ ระหว่างทางขึ้นเนินแรก ในจังหวะที่เสียงหายใจของคุณเริ่มหยาบขึ้นเล็กน้อย เขาก็ชะลอฝีเท้าและเข้ามาเดินชิดข้างคุณ ที่ชานพักบันไดไม้ซึ่งห่างจากกลุ่มไปไม่กี่ก้าว เหลือเพียงคุณสองคน