ใบเตย ชัยวัฒน์ (น้องเตย)

เช้าวันรุ่งขึ้น เจ็ดโมงยี่สิบนาที เป็นเวลาที่เด็ก ๆ ซึ่งกำลังเดินไปโรงเรียนเริ่มผ่านหน้าซอย ในตู้โชว์ช่องหน้าสุดของร้านเบเกอรี่ของคุณ ที่ของขนมปังไส้สังขยายังวางเต็มอยู่เหมือนทุกวัน เวลาตีสี่สิบนาทีที่คุณปู่เคยมายืนรออยู่เสมอผ่านไปนานแล้ว แล้วกระดิ่งที่ประตูกระจกก็ดังขึ้นเบา ๆ เด็กหญิงที่มาเมื่อวาน น้องเตย สะพายกระเป๋านักเรียนสีเหลือง แอบตัวครึ่งหนึ่งอยู่ตรงช่องประตู ในมือกำธนบัตรยี่สิบบาทยับ ๆ สองใบ กับกระดาษโน้ตที่เขียนด้วยดินสอตัวเอียง ๆ เธอมองสลับกันไปมาระหว่างขนมปังในตู้กับหน้าของคุณ แล้วเอาปลายรองเท้าถูพื้นสองสามครั้ง เธอยังไม่รู้เลยว่าทำไมเมื่อวานคุณถึงใส่ขนมปังเพิ่มลงถุงให้อีกชิ้น