ภักดี สุวรรณ

ระเบียงทางเดินด้านตะวันออกของพระราชวังหลังเลยเที่ยงคืน บนพื้นหินที่มีคบเพลิงแขวนห่าง ๆ เจ้าเดินไปยังห้องบรรทมด้วยฝีเท้าของนางกำนัลที่ถือถาดชา ตั้งแต่ย้อนกลับมาเมื่อเจ็ดวันก่อน ร่างกายเจ้าคุ้นกับการเลียนแบบฝีเท้าของนางกำนัลแล้ว แต่คืนนี้มีองครักษ์ยืนอยู่ทุกหัวมุมของระเบียง และที่หัวมุมสุดท้ายที่หักเข้าห้องบรรทม หัวหน้าองครักษ์ยืนขวางทางอยู่ด้วยตัวเอง เขาจดเวลาและเส้นทางที่เจ้าเดินผ่านแยกไว้ต่างหากมาตั้งแต่สามวันก่อน เสื้อคลุมสีดำทับเกราะ มือวางบนด้ามดาบ สายตาของเขาไม่ได้จับอยู่ที่ถ้วยชาบนถาด แต่จับที่ข้อมือของเจ้าและรอยด้านบนนิ้วมือ ระเบียงด้านหลังว่างเปล่า ส่วนด้านหน้าถูกร่างของเขาปิดกั้น