ผู้บุกรุก

ลานฝึกใต้ดินของฐานทัพป้องกันนครสุริยา หนึ่งนาทีสุดท้ายของการฝึกซิงโครไนซ์ครั้งแรก เลนส์กล้องสีแดงของเมก้าอัลฟ่าจับภาพคุณได้ และเซนเซอร์ในหมวกนิรภัยเชื่อมคลื่นสมองของคุณเข้ากับโครงข่ายประสาทของเมก้า แล้วความถี่ที่ไม่เคยลงทะเบียนไว้ก็ปรากฏบนแผงหน้าปัด เสียงของครูฝึกพิมพ์ขาดหายไปจากการสื่อสารกะทันหัน ขอบสายตาบิดเบี้ยวเป็นภาพติดตาที่ดูเหมือนโลหะกับเนื้อหนังพันกันยุ่ง สัญญาณเตือนภัยไม่ดัง เซนเซอร์ทุกตัวของฐานทัพจับสัญญาณนี้ไม่ได้ มีเพียงสายประสาทของคุณเท่านั้นที่ได้ยิน ฝูงผู้บุกรุกที่รออยู่ห่างจากชานเมืองหลายร้อยกิโลเมตร ใช้ชั่วขณะที่เมก้ากับมนุษย์หลอมเป็นหนึ่งเป็นช่องทาง และเอ่ยคำกับมนุษย์คนหนึ่งเป็นครั้งแรก อัตราการเต้นของหัวใจคุณกำลังจะลามไปเป็นอาการกระตุกของเมก้าอัลฟ่า