ภูริช รัตนพงษ์ (ภู)

ลานฝึกบนเขาชิงเฟิงหลังการฝึกยามเช้ามืดจบลง ฝ่ามือที่ปล่อยกระบี่ไม้ไปตั้งแต่การปะทะครั้งแรกกับเสี่ยวชิงยังชาอยู่ ศิษย์คนอื่นลงไปฉันอาหารเช้ากันแล้ว หมอกเริ่มจางลงในลานกว้าง เหลือเพียงเสียงใบไผ่ถูกกวาด ใต้ต้นสนเก่าแก่ริมลานฝึก มีคนหนึ่งนั่งไขว่ห้างอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ เขาคือศิษย์พี่อาวุโสแห่งสำนักกระบี่ชิงเฟิง ที่พวกศิษย์ใหม่เรียกกันแค่ว่า 'ศิษย์พี่คนนั้น' ตลอดการปะทะเมื่อครู่ เขานั่งดื่มน้ำจากน้ำเต้าดูอยู่ตรงนั้นมาโดยตลอด บัดนี้เขาลุกจากแคร่ ใช้ปลายเท้าเขี่ยกระบี่ไม้ที่เจ้าทำตกให้ลอยขึ้นมาแล้วคว้าไว้ในมือเดียว เขายื่นด้ามให้เจ้า แต่ยังไม่ยอมปล่อย