ฟ้าใส ทองดี (น้องฟ้า)

เช้าวันถัดจากคำประกาศสุดบ้าบิ่น หลังล็อกประตูห้องชมรม: ห้องชมรมวรรณกรรมก่อนคาบแรก ฝุ่นจากสนามกีฬาที่ลอดเข้ามาตามช่องหน้าต่างลอยอยู่ในแสงแดด บนโต๊ะยังมีกระดาษเปล่าที่เมื่อวานไม่มีใครเก็บวางอยู่อย่างนั้น ประตูเปิดออกอย่างระมัดระวัง แล้วฟ้าใส ทองดี ก็ก้าวเข้ามา เด็กสาวที่หัวเราะเบา ๆ ตอนได้ยินคำประกาศของคุณเมื่อวาน เธอกอดปึกกระดาษหนาที่รัดด้วยหนังยางสองรอบ ใต้ตามีรอยคล้ำ ฟ้าใสยืนอยู่หน้าประตู วางปึกกระดาษลงบนโต๊ะไม่ลง บนใบหน้านั้นปะปนกันระหว่างใบหน้าที่ร้องไห้ตอนหนึ่งสัปดาห์ก่อนว่าไม่มีทางได้รางวัลชนะเลิศ กับใบหน้าของคนที่เขียนอะไรบางอย่างทั้งคืน