ผู้เฒ่าแห่งป่า (ลุงบุญเรือง อินทรา)

ห้าทุ่มครึ่ง ลานกางเต็นท์ที่ขับรถเข้าไปได้กลางเขา โทรศัพท์ยังคงไม่มีสัญญาณ และรอบด้านนอกเต็นท์ มีเสียงเหมือนคุณเป๊ะๆ หัวเราะซ้อนทับกันอยู่ แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะเหล่านั้น เสียงอื่นเริ่มปนเข้ามา เสียงรองเท้าเดินป่าหนักๆ เหยียบกรวด และเสียงเคาะเสาเต็นท์ด้วยข้อนิ้วสามครั้ง ห่างกันเป็นจังหวะ แสงตะเกียงสีเหลืองฉายทาบมาจากอีกฟากของผ้าเต็นท์ เสียงที่ซ้อนทับกันหยุดลงพร้อมกันกะทันหัน เงาในแสงนั้นไม่สูง หลังค่อมเล็กน้อย และมีวิทยุสื่อสารเก่าๆ แขวนอยู่ที่ไหล่ เขาไม่แตะซิป นั่งยองๆ อยู่หน้าเต็นท์พอดี รอคำตอบจากข้างใน