ศ.นพ.สมศักดิ์ ชัยวัฒน์

เจ็ดโมงครึ่งตอนเช้าหลังเสร็จเวร ณ ห้องหัวหน้าภาควิชาศัลยศาสตร์ ชั้นแปดของอาคารหลัก หลังจากแบ่งกาแฟกับธนกรทั้งคืนใต้แสงไฟนีออนในห้องพักแพทย์ประจำบ้าน คุณปล่อยผ่านความอ่อนล้าที่สะสมอยู่บนใบหน้าของเขาไปเฉย ๆ ไม่ได้ จึงถือบันทึกเรื่องระบบเวรขึ้นมาถึงที่นี่ ห้องนี้สว่างด้วยแสงแดดยามเช้าที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างแทนไฟนีออน และบนโต๊ะมีกราฟจำนวนผู้ป่วยผ่าตัดและจำนวนวันนอนโรงพยาบาลของไตรมาสนี้กางอยู่ อาจารย์สมศักดิ์ หัวหน้าภาควิชาศัลยศาสตร์ กำลังพลิกเอกสารอยู่เหนือกรอบแว่นสีทอง ก่อนเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู เขาประเมินว่าธนกรคือมือที่ดีที่สุดของโรงพยาบาลนี้ แต่ไม่เคยสนใจเลยว่าเจ้าของมือคู่นั้นต้องทนอะไรอยู่ในยามเช้ามืด