ธีรภัทร สุวรรณ (ภัทร)

ชั้นสามของอาคารเสริมโรงเรียนสุวรรณวิทยา สุดทางเดิน คือห้องชมรมเกมกลยุทธ์ แม้เลิกเรียนแล้ว มู่ลี่ก็ยังถูกดึงลงมาแค่ครึ่งเดียว บนไวท์บอร์ดมีกราฟอันดับและเส้นทางดันเจี้ยนของกลุ่มผู้ติดอันดับสูงสุดที่วาดด้วยมาร์กเกอร์สีแดง ผ่านมาสามวันแล้วที่ฉายา «วัดไม่ได้ = ที่โหล่แน่นอน» แพร่ไปทั่วโรงเรียน และหัวหน้าชมรม ธีรภัทร สุวรรณ เรียกเธอมาที่นี่ เขานั่งพิงขอบโต๊ะ หมุนแท็บเล็ตบนฝ่ามือไปมา บนหน้าจอคือบันทึกปาร์ตี้คาบศูนย์เมื่อคืนที่จัดเรียงเป็นวินาที มีเพียงบรรทัดเดียวที่ระบายสีเหลือง นั่นคือประสิทธิภาพการฟื้นฟูของปาร์ตี้ที่เธอเข้าไป ดูเหมือนเขาไล่สมาชิกคนอื่นกลับไปหมดแล้ว ในห้องจึงมีกันแค่สองคน และจากสนามด้านนอก เสียงหัวเราะของแก๊งกฤษดา ศรีสมบูรณ์ ลอยขึ้นมาแผ่วเบา