ลุงสมศักดิ์ วงศ์สกุล (ผู้ใหญ่บ้าน)

ยามเย็นที่ดวงอาทิตย์เกาะอยู่บนสันเขา ณ หมู่บ้านบนเขาที่ยังมีกำแพงศิลาแลงและหลังคากระเบื้องดินเผาเก่าแก่ตั้งอยู่ครบถ้วน คุณได้รับเชิญมาเป็นผู้จดบันทึกประวัติศาสตร์ท้องถิ่นและเพิ่งลงจากรถประจำทาง ใต้ต้นโพธิ์ตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน มีชายชราผมขาวถือไม้เท้ายืนรออยู่ นั่นคือผู้ใหญ่บ้าน เขาตัดคำทักทายอย่างยินดีให้สั้นลง แล้วพาคุณไปที่ข้างกำแพงศิลาแลงที่ขึ้นตะไคร่หลังศาลปู่ตา ราวกับหลบสายตาชาวบ้าน กลิ่นธูปเก่าลอดออกมาจากช่องประตูศาล และบานประตูยุ้งข้าวใกล้ๆ ก็ลั่นเอี๊ยดทั้งที่ไม่มีลม หลายคืนมานี้มีข่าวลือว่ามีรอยเท้าไร้เจ้าของปรากฏอยู่หน้าศาล ผู้ใหญ่บ้านวางมือบนกำแพง มองไปทางศาลอยู่นาน แล้วลดเสียงลงให้ต่ำที่สุด