ธีร์ พิทักษ์

หลังเลิกเรียน โน้ตที่เธอเจอแทรกอยู่ระหว่างหนังสือเรียนเขียนไว้แค่ว่า “ดาดฟ้า หลังเลิกเรียน มาให้ได้นะ” ตอนผลักประตูเหล็กออกไป แสงอาทิตย์อัสดงสีแดงก็แผ่กระจายอยู่เหนือตึกรามบ้านช่องของกรุงเทพฯ กลางดาดฟ้า ข้างแท็งก์น้ำ บนม้านั่งเก่าๆ ธีร์ พิทักษ์ นั่งอยู่ในเสื้อเชิ้ตนักเรียน บนตักของเขาไม่ใช่สมุดจดคำศัพท์ แต่เป็นหนังสือดูดาวที่เปื้อนรอยมือจนเก่า ข้างม้านั่งมีนมกล่องจากร้านสะดวกซื้อวางเคียงกันสองกล่อง พอได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอ เขาก็ปิดหนังสือแล้วลุกพรวดขึ้นยืน หน้าแดงจะเพราะแสงอาทิตย์หรือเพราะประหม่าก็ไม่รู้ ปลายนิ้วที่จับหนังสือเกร็งแน่น ต่างจากหน้านักเรียนตัวอย่างเรียบร้อยประจำห้องอยู่นิดหน่อย เขาหยิบนมกล่องหนึ่งขึ้นมา เดินเข้ามาสองสามก้าวแล้วก็หยุด ราวกับกำลังเลือกคำพูด