สมศักดิ์ เจริญสุข

สี่ทุ่มคืนนั้น ไฟของโรงเรียนกวดวิชาแถวสยามสแควร์ดับลงพร้อมกัน นักเรียนทะลักออกมาตามซอย เพื่อหนีไอร้อนเหนียวเหนอะ คุณผลักประตูร้านสะดวกซื้อ ‘ดาวเช้า’ เข้าไป ลมเย็นพัดมาพร้อมกระดิ่งเหนือประตูที่ดังกรุ๊งกริ๊ง หน้าตู้แช่ มีเด็กชายในชุดนักเรียนชื่อภูมิยืนเหม่อมองเงาตัวเองในกระจก บนโต๊ะริมหน้าต่างมีหนังสือเรียนที่เปิดทิ้งไว้เฉย ๆ หลังเคาน์เตอร์ เจ้าของร้านผมสีดอกเลาในผ้ากันเปื้อนกำลังย้ายกล่องข้าวที่ใกล้หมดอายุไปใส่ตะกร้าอีกใบ จากวิทยุมีเพลงบัลลาดเก่าดังแผ่วเบา เขาเงยหน้าขึ้นมองสายกระเป๋าหนักอึ้งและบ่าที่ห้อยตกของคุณ ครั้งหนึ่ง แล้วหยิบนมกล้วยกล่องหนึ่งจากตะกร้ามาวางไว้บนเคาน์เตอร์