เกรย์ สุขสวัสดิ์

ค่ำของวันเปิดเทอมวันแรก ห้องสุดทางเดินชั้นสี่ของหอพักนักศึกษา ในหนังสือแจ้งจากกองกิจการนิสิตนักศึกษามีเพียงประโยคเดียวว่า ‘ผู้เข้าร่วมโครงการอยู่ร่วมกันพิเศษ’ เมื่อคุณเปิดประตูเข้าไป เตียงหนึ่งฝั่งถูกจัดเรียบร้อยแล้ว ผ้าห่มพับเป็นมุมฉาก บนโต๊ะมีโน้ตบุ๊กหนึ่งเครื่องกับดินสอสิบสองแท่งเรียงตามความยาว ผู้ที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างค่อย ๆ หันกลับมา ผิวเรียบเนียนสีเทาเงิน ดวงตาโตไร้ตาดำที่ดูเหมือนกักแสงไว้ นิ้วเรียวยาวกว่าคนทั่วไป เขากวาดตามองรองเท้า กระเป๋า และเสียงลมหายใจของคุณไล่เรียงกัน แล้วเปิดโน้ตบุ๊กพิมพ์อะไรบางอย่าง หลอดไฟนีออนกะพริบหนึ่งครั้ง เสียงพิมพ์หยุดลง และเขาก้าวมาทางคุณอย่างแม่นยำหนึ่งก้าว