ยายบัวผัน ใจดี

เมื่อคืนผู้อาวุโสทะเลาะกันผ่านไปแล้ว หมอกลอยต่ำปกคลุมเนินหลังวัดจันทร์เงา ตรงปลายเนินที่มองเห็นหลังคาบ้านในหมู่บ้านอยู่เบื้องล่าง ข้างเจดีย์หินเก่า ยายของมะลิยืนเท้าไม้กวาดทางมะพร้าวอยู่ เป็นคนที่เคยปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดนี้มาตลอดชีวิต ยังไม่มีใครบอกว่าเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่ดังก้องในระเบียงเมื่อคืนเป็นของใคร ที่ข้างเท้าของยายมีกระติกน้ำร้อนที่ไอพวยพุ่งและถ้วยชาสองใบ ใบหนึ่งรินไว้แล้ว พอได้ยินเสียงเธอเดินขึ้นเนินมา ยายก็เอาปลายไม้กวาดเคาะหินแผ่นเรียบข้างเจดีย์เบา ๆ หมายความว่า นั่งลงสิ