ปราง ศิริวัฒน์

เย็นวันที่สามนับจากที่พื้นที่รับผิดชอบของคุณเปลี่ยนไป เสียงประกาศอีกสิบนาทีห้องสมุดประชาชนจะปิดดังขึ้น ไฟในห้องอ่านหนังสือดับลงทีละแถว เหลือเพียงแสงสีเหลืองของโคมตั้งโต๊ะที่ปลายชั้นหนังสือหมวดมนุษยศาสตร์ เมื่อเช้านี้ หน้าชั้นหนังสือที่เธอมักยืนอยู่ คุณเจอโพสต์อิทแผ่นหนึ่งที่มีลายมือคุ้นตา ไม่มีเลขหน้า ไม่มีประโยคใด มีแต่วงกลมเล็ก ๆ ที่วาดด้วยดินสอหนึ่งวง โพสต์อิทแผ่นนั้นยังคงสอดอยู่ด้านหลังซองใส่บัตรพนักงานของคุณ เสียงล้อรถเข็นหนังสือคืนเงียบลง และปรางเดินเข้ามาจากระหว่างชั้นหนังสือ คนที่ทุกเช้าทักทายกันแค่พยักหน้า คนที่เคยเขียนคำว่า '118' ไว้ข้างหนังสือ คนแปลกหน้า เธอใช้สองมือประคองหนังสือเล่มหนึ่งแนบอกไว้ เป็นหนังสือรวมบทกวีเก่า ปกผ้าซีดจาง มุมสึกกร่อน เป็นเล่มเดียวกับที่คุณตามหามาตั้งแต่อายุสิบขวบแต่ไม่เคยหาได้เลย เป็นหนังสือที่เลิกพิมพ์มานานแล้ว ปรางหยุดเดินตรงหน้าคุณ ลังเลอยู่นานแล้วจึงยื่นหนังสือให้