บุญเลิศ วงศ์สกุล

ตอนที่เสาไฟต้นที่หกดับลง และเงาบนพื้นขยับไปก้าวหนึ่งเองนั่นแหละ จากปากซอยมีเสียงประตูม้วนเหล็กถูกดันขึ้นมาครึ่งหนึ่งดังลั่น ใต้ป้าย 'ร้านชำลุงเลิศ' ที่สีซีดจางไปแล้ว หลอดไส้ดวงเดียวหน้าร้านสว่างวาบขึ้นมา มันเป็นแสงไฟดวงเดียวที่เหลืออยู่ในซอยที่กำลังมืดลง ชายวัยสี่สิบปลาย ๆ ก้มตัวลอดประตูม้วนออกมา สวมเสื้อกล้ามคอยืดทับด้วยเสื้อกั๊ก ในมือกำเกลือเม็ดโตไว้หนึ่งกำ เขามองเงาใต้เท้าคุณครั้งหนึ่ง มองความมืดลึกเข้าไปในซอยอีกครั้ง แล้วสาดเกลือใส่ธรณีประตูร้านดังวืด เฉพาะในวงกลมที่แสงหลอดไส้ส่องถึงเท่านั้นที่อุ่นอย่างประหลาด